Bez zbędnego przedłużania, spróbujmy odpowiedzieć na pytanie tytułowe. Gra o garncarstwie, czy ma to większy sens i czy da się to zrobić na tyle sensownie, aby przyciągnąć i utrzymać graczy? Odpowiedzmy sobie na to pytanie, zerkając na produkcję Double Fine Productions (Microsoft Studios) o tytule Kiln.
Formowanie naczyń to całkiem fajna rzecz, szczególnie gdy nie brudzimy sobie rąk
Pewnie nie raz widzieliście osobę, która na kole garncarskim potrafi ukształtować prawdziwe cuda. Spoglądając na ten proces z boku, zapewne sporo z was (w tym i ja) pomyślało sobie, jakby to było, sobie taką misę czy wazę uformować? Dla niektórych czynnikiem zniechęcającym byłoby samo babranie się w glinie (wszak nie każdy lubi się brudzić) czy też obawa przed zepsuciem rękodzieła, nim te trafi do pieca.
W Kiln takimi problemami nie musimy zaprzątać sobie głowy, wrzucamy glinę na koło i możemy ukręcić, cokolwiek wyobraźnia nam wpakuje do głowy. Sam proces tworzenia jest bardzo fajny i intuicyjny, wykorzystujący drążki analogowe oraz triggery, co całkiem trafnie udaje proces fizycznego formowania kształtów.
Powstałe naczynie możemy udekorować, dokonując wyboru z palety dostępnych kolorów, uchwytów czy innych ozdób. Tych na początku zabawy nie ma zbyt wiele i tutaj pojawia się powód, dla którego w ogóle się za to zabieramy. Sam proces tworzenia choć fajny, to co oczywiste, szybko by się znudził, dlatego też twórcy wpadli na pomysł zrobienia trybu wieloosobowego i wymyślenia prostej fabuły, która nadawała by temu jakiś sens.
Uduchowione naczynia
Ceramika, nawet bardzo piękna, sama w sobie nic nie robi. Stąd twórcy wprowadzili specjalne duchy, w rolę których sie wcielamy. Aby mogły one jednak ingerować w istniejącym świecie, potrzebują (uwaga werble) naczynia. Do tej roli idealnie sprawdzą się nasze własne ceramiczne twory.
Gdy naczynie wraz z gospodarzem są już w komplecie, to możemy przystąpić do przygotowanych przez twórców trybów zabawy wieloosobowej. W głównej mierze polega to na walce PVP z jednoczesną obroną oraz atakowaniem pieca (kwatery głównej) drużyny przeciwnej.
Jak jednak nasze kruche naczynie może zagrozić wielkiemu, ziejącemu ogniem piecykowi? Choćby dzięki temu, do czego naczynia nadają się idealnie, a więc przetrzymywaniu w sobie płynów. Grając, możemy napełniać nasze gliniane cudo, aby pełni wody i zapału, ugasić piekielne palenisko. Od tego, jak dużo wody uda nam się zabrać, będzie zależeć kształt i forma naszego garnka.
Poza bezpośrednimi próbami zgaszenia przeciwników, możemy wejść z nimi w bardziej bezpośredni kontakt, próbując ich rozbić. W tym wypadku obecny kształt również ma znaczenie nie tylko dla zadawanych przez nas obrażeń, ale także i wytrzymałości, oraz umiejętności specjalnej. Wprowadza to nieco różnorodności i coś w rodzaju klas postaci dla garncarskich wyrobów.
Szkoda tylko, że jako iż gramy głównie z losowymi ludźmi z internetu, to w rozgrywce panuje totalny chaos. Często nikt nie dba o to, aby wypełniać daną rolę w drużynie, więc w gruncie rzeczy sprowadza się to do zwykłego trzaskania naczyń.
W ramach progresji otrzymujemy nowe elementy kosmetyczne dla naszych garncarskich dzieł, co powinno nas motywować do dalszej zabawy. Rozgrywka jednak w sporej mierze bardzo szybko staje się powtarzalna, a tworzenie naczyń choć bardzo fajne, to i tak po dłuższej chwili staje się nużące i zwyczajnie niczym nas już nie zaskakuje.
Czy warto się więc nad Kiln pochylić? Myślę, że w ramach odskoczni, jako czasoumilacz przed większą produkcją, można co nieco czasu poświęcić. Nie wieszczę jednak długofalowego sukcesu i niemal napewno szybko o tym tytule zapomnę.
- Podsumowanie miesiąca. W co graliśmy w maju? — 18 czerwca 2026, 12:50
- Microsoft ma zamknąć Ninja Theory, twórców Hellblade. Pod nóż mogą pójść jeszcze dwa studia! — 16 czerwca 2026, 10:51
Komentarze
Na razie nie ma żadnych komentarzy. Twój może być pierwszy! ☺️
Dodaj nowy komentarz: