Recenzja

Recenzja Halo: Campaign Evolved. Tylko w sumie… po co?

Jeżeli nie dość Wam przygód Master Chiefa, to klasyczne Halo wróciło w nowej odsłonie.

Pierwsza część Xboxowego hitu doczekała się (kolejnej) reedycji, którą miałem możliwość sprawdzić. Nie jestem pewien, na ile można to nazwać przyjemnością, ale do wyjaśnienia skąd tak mało entuzjastyczne podejście jeszcze przejdziemy. Zresztą pewnie szybciej niż zazwyczaj, bo tutaj nie ma sensu przesadnie rozpisywać się na temat fabuły – tą bowiem każdy już pewnie bardzo dobrze zna.

Czy jednak jest to remake, na którego warto było czekać? Jakie nowości, bo tych kilka w sobie skrywa, ma do zaoferowania graczom i dlaczego mam wrażenie, że komuś srogo słonko przygrzało podczas projektowania pewnych elementów tej gierki? Zapraszam na wycieczkę po nieśmiertelnych kobietach, różnorodności Przymierza i… w sumie nie wiem co napisać dalej, bo założyłem, że do tej pory zamkniesz tę kartę 😉

Kilka informacji na temat Halo: Campaign Evolved

Czyli standardowo przyjrzymy się temu, kto za ten produkt odpowiada, kiedy został wydany i na jakie platformy jest dostępny. Innymi słowy, istotne z punktu widzenia potencjalnego nabywcy dane, które pozwolą odpowiednio dobrać sprzęt oraz budżet. Jak na starą grę w nowym wydaniu, Halo Studios ewidentnie liczy sobie sporo za lifting z dodatkiem trzech nowych (choć zbędnych) misji.

  • Tytuł: Halo: Campaign Evolved
  • Data wydania: 28.07.2026
  • Producent: Halo Studios
  • Wydawca: Xbox Game Studios
  • Dostępne na: PC, Xbox Series X/S, PlayStation 5
  • Dostępne edycje: Standardowa, Premium
  • Cena: 249 zł (Standardowa/PC), 349 zł (Premium/PC)

Platforma testowa (a w zasadzie dwie)

Początek mojej przygody z odnowioną wersją pierścienia rozpocząłem na Lenovo Legion Go S , który poradził sobie z zadaniem całkiem nieźle. Po trzech misjach dobiłem jednak do ściany, której nie byłem w stanie przebić za pomocą elementów sterowania tego urządzenia. Wróciłem więc do swojej głównej platformy, jaką jest PC z dedykowaną, a nie zintegrowaną kartą graficzną i od tego momentu mogłem grać dalej.

  • Procesor: AMD Ryzen 9 9950X3D
  • Karta graficzna: Gigabyte GeForce RTX 4070
  • RAM: 2x 16 GB, XPG Lancer Blade (DDR5, Dual Channel)
  • Dysk 1: Kingston Renegade G5 (2 TB)
  • Dysk 2: Seagate FireCuda Gaming HDD (2 TB)
  • Monitor: Evnia 27M2N3800A
  • Dźwięk: Corsair Void Max V2 (recenzja wkrótce)
  • Klawiatura: GravaStar Mercury K1
  • Mysz: Corsair Harpoon V2 (recenzja wkrótce)

Co się zmieniło?

Pierwszą rzeczą, która rzuca się w oczy, jest ewidentna zmiana grafiki – Halo wygląda ładniej, ostrzej i zwyczajnie lepiej. Co, jak zauważył Marcus Lehto , ojciec Master Chiefa oraz współtwórca uniwersum, nie zawsze musi być pozytywem, szczególnie w kwestii pierścienia, który jest widoczny w menu głównym. Zasadniczo nie wygląda jak bardzo, ale to bardzo stara broń masowej destrukcji ani nic, co mogłoby wzbudzać niepokój.

Zmienione zostały nieco poziomy kampanii, ale nieznacznie i w wielu miejscach nieprawne oko nie byłoby w stanie tych modyfikacji dostrzec. Najbardziej ewidentnej przebudowy doczekała się Biblioteka, której rozkład został nieco uproszczony, a także chyba dodano tam nowy obszar. Zaznaczam „chyba”, ponieważ nie do końca pamiętam, jak to wyglądało w oryginale, ale ewidentnie nie kojarzę jednego z pomieszczeń.

Master Chief może biegać, korzystać z przybliżenia każdej broni, a nie tylko pistoletu Magnum i karabinu snajperskiego, a także ma regenerujące się zdrowie oraz tarcze. Gracze mają również możliwość odpalenia kampanii w trybie kooperacji do czterech graczy, ale poza tym, trybu multiplayer nie ma. Innymi słowy, mamy podobną sytuację co w przypadku Mass Effect: Legendary Edition , która również została pozbawiona trybu wieloosobowego z Mass Effect 3.

O ile sam nie uważam tych zmian za złe, tak fani nieco bardziej klasycznego podejścia mogą częściowo wrócić do korzeni, za sprawą czaszek. To obiekty kolekcjonerskie, które można znaleźć na każdym poziomie kampanii – w każdej misji znajdują się dokładnie trzy oraz jeden terminal. Znalezione czaszki pozwalają na modyfikację rozgrywki (np. poprzez wyłączenie celowania z broni), natomiast dane z Terminali rozszerzają historię uniwersum Halo.

W związku z czaszkami wprowadzono również dodatkowy tryb, nazwany Kampania Remix, który losowo włącza i wyłącza modyfikatory podczas misji. Same etapy pozostają bez zmian, ale dodatkowe utrudnienia sprawiają, że nawet mając rozmieszczenie wszystkich elementów w pamięci, gracze mogą poczuć swego rodzaju powiew świeżości. Sam nie jestem fanem tego pomysłu, ale nie neguję, że może się on komuś spodobać.

Zmiany doczekało się też mordowanie sojuszników na mostku Pillar of Autumn, a w zasadzie brak tej możliwości. Męskich członków załogi możemy odstrzelić bezproblemowo, jeden strzał w głowę oznacza jednego ludzkiego trupa. Natomiast kobiece postaci są tutaj tak silne i niezależne, że nawet wystrzelenie pełnego magazynka z bliska nie jest w stanie ich zabić. Świetny pokaz równości wszystkich ludzi względem siebie Halo Studios, nic tylko klaskać…

Krótko o fabule

Jak wspomniałem we wcześniejszej części tekstu, kampania pod kątem fabularnym praktycznie nie przeszła zmian. Wciąż mamy do czynienia z atakiem na Pillar of Autumn, ponownie trafiamy na tytułowe Halo, wcielamy się w bohatera ludzkości i musimy powstrzymać Potop. Wszyscy wiemy, jak to się kończy, co Master Chief odkrywa oraz jak mocno rozrosło się to uniwersum, więc nie ma sensu się na ten temat rozpisywać.

Nowe są jednak trzy misje, które odbywają się na statku Przymierza, świetnie nazwanego Triumph of Tolerance. Z racji tego, że dzieją się one na kilka lat przed wydarzeniami pokazanymi w kampanii, modele przeciwników nieco się różnią wizualnie. Podczas eksploracji tego – cóż, to bardziej kompleks niźli pojazd kosmiczny – natrafiamy na pomieszczenia przeznaczone do polowania na ludzi.

Abstrahując od estetyki, która przywiodła mi na myśl skrajną kiczowatość Far Cry: New Dawn (i NIE było to miłe skojarzenie), Chief ma wątpliwą przyjemność poznać dowódcę – a nie, przepraszam, dowódczynię – marines. Jest ona skrajnie sceptycznie nastawiona do Johna-117, ewidentnie go nie lubi, a jej postać napisano w sposób co najmniej dziwny. Parę scen też należy raczej do kategorii bezsensownych lub zalatujących żenadą, ale to może być kwestia mojej perspektywy.

Może komuś się spodobają, chociaż patrząc na mieszane oceny na Steam, mam wrażenie, że jednostki te nie będą w większości. Dla mnie jest to fragment historii całkowicie zbędny, nieciekawy i skrajnie karykaturalny, ale przynajmniej wprowadza nową broń. Karabin strzelający seriami trzech pocisków z celownikiem ACOG oraz działo plazmowe brutali to chyba najciekawsze aktualizacje ekwipunku.

A na deser? Stabilność, wydajność i AI

Pod kątem stabilności, program na PC działał bez zarzutów, natomiast na SteamOS doszło do krytycznego błędu trzykrotnie. Klatkarz stabilny (ok. 80 FPS na najwyższych ustawieniach w 4K na PC z DLSS i 20 FPS w trybie performance na Legion Go S z FSR), zasadniczo przystający do tego, co można znaleźć w zalecanych ustawieniach dla tej gry. Natomiast na temat AI przeciwników można napisać całe tomy tego, jak skrajnie durna jest to rzecz.

Jeżeli strzelasz z karabinu snajperskiego niedaleko przeciwnika, nie odnotuje on tego dźwięku. Dopiero podejście bliżej lub znalezienie przez niego ciała towarzysza striggeruje alarm i wtedy magicznie obcy dowiadują się, jaka jest aktualna pozycja Master Chiefa. Widziałem też gdzieś materiał, w którym stanięcie na skale całkowicie dezorientuje szarżujących przeciwników, choć sam tego nie doświadczyłem.

Jest też kilka błędów w tłumaczeniu, jak na przykład „Power up”, przetłumaczone jako „Wzmocnij się”, w kontekście, w którym jedyne co robimy, jest przywrócenie zasilania na statku. Jest takich smaczków parę, choć nie na tyle, żeby bruździć w oczy przy każdym podejściu do produkcji. Ogólnie rzecz biorąc, jakość tłumaczenia jest na dobrym poziomie i kilka pomniejszych wpadek nie psuje całego doświadczenia.

Podsumowanie

Halo: Campaign Evolved to kolejna odsłona gry wydanej po raz pierwszy w 2001 roku na konsolę Xbox. Odświeża grafikę i lekko usprawnia lokacje, zachowując przy tym fabułę pierwowzoru, choć przy okazji całość traci przez to nieco na klimacie. Sztuczna inteligencja przeciwników powinna zostać moim zdaniem bardziej dopieszczona, bo obecnie wywołuje co najwyżej uśmiech politowania.

Nowy tryb kampanii oraz dodatkowe misje są na pewno jakimś elementem, który ma wprowadzić do produkcji coś innego, ale nie uważam, żeby były faktycznie wartościowe. Modele poruszania się pojazdami nie zmieniły się w zasadzie w ogóle i Guziec wciąż może zbić piątkę z Mako z oryginalnego Mass Effect, jeśli chodzi o „łatwość” sterowania. Stara gra w nowej szacie, która kosztuje za dużo i niepotrzebnie udziwnia niektóre elementy – to chyba najlepsze podsumowanie.

Podsumowanie

Gra
  • Główna fabuła niezmiennie dobra
  • Grafika wygląda znacznie lepiej
  • Master Chief może biegać oraz celować
  • Stabilność programu zadowala
  • Jednostki Przymierza mówią po angielsku…
Nie gra
  • …i zachowują się jak łomy
  • Nowe misje, których mogłoby nie być
  • Cena, cena i jeszcze raz cena
Artyzm
003 canvas
rate4 5
Dźwięk
002 spotlight
rate5 5
Gameplay
004 joystick
rate4 5
Fabuła
001 director chair
rate2 5
Werdykt: 6.5/10
„Warta uwagi”
go-stargo-stargo-stargo-stargo-star
go-stargo-stargo-stargo-stargo-star

Fani Master Chiefa będą zadowoleni z nowszej oprawy graficznej, ale to tyle. Halo: Campaign Evolved to remake, w który można zagrać raz, a potem o nim zapomnieć.

Za przesłanie kodu do recenzji dziękujemy firmie Microsoft!

Platformy:
Czas czytania: 8 minut czytania

Awatar autora — Piotr 'piotr.franciszek' Franciszek

Piotr "piotr.franciszek" Franciszek

Wszystkie artykuły →

Artykułów 10
Niedawno pisaliśmy też o...

LumenRef to oświetlenie nowej generacji w Unreal Engine 6. W…

arrow-right
arrow-left

Trzy prezenty od Epica za darmo! Odbierz dwie pełne wersje…

Komentarze

Na razie nie ma żadnych komentarzy. Twój może być pierwszy! ☺️

Dodaj nowy komentarz:
...
Twój nick:
Twój komentarz:
zaloguj się