Recenzja

Recenzja The Lord of the Rings: War in the North – Legacy Edition. Leniwe odświeżenie dalej niezłej przygody

Aspyr Media rozpoczyna przywracanie kultowych produkcji z uniwersum Władcy Pierścieni. Czy Wojna na Północy zyskała na odświeżeniu?

Słowo „licencja” w kontekście gier, nie kojarzy się najlepiej. To z powodu wygasających licencji bywa, że aktualizacje wycinają z naszych ulubionych produkcji znakomitą część utworów muzycznych, ale zdarza się też tak, że w wyniku jej wygaśnięcia, kompletnie znika możliwość zakupu niektórych tytułów.

Właśnie taki los spotkał Wojnę na Północy, która w 2019 roku stała się kompletnie niedostępna. Dziś, po niemal siedmiu latach, przygodzie tej udało się do nas powrócić i to w nieco ulepszonej formie. Czy The Lord of the Rings: War in the North – Legacy Edition stanowi faktyczny powrót króla?

Prawdziwe męstwo nie potrzebuje rozgłosu

Akcja gry toczy się równolegle z wydarzeniami znanymi z filmów, ale zamiast na siłę szukać sobie miejsca w przygodach powiernika pierścienia, pozwala nam spojrzeć na wyprawę z zupełnie innej perspektywy. Przejmując kontrolę nad ekipą złożoną z elfki, człowieka i krasnoluda, stawia się przed nami zadanie odciągnięcia uwagi mrocznych sił, dzięki czemu misja Pana Frodo Bagginsa powinna zyskać większe szanse na sukces.

Historia jest mocno liniowa i posypana dosyć szczodrze fan serwisem, przez co powinna przypaść szczególnie do gustu przede wszystkim fanom filmowej części uniwersum. Książkowi puryści będą zapewne kręcić nieco nosem, a gracze z ambiwalentnym wobec Środziemia nastawieniem mogą się znudzić, śledząc intrygę szytą tak grubymi nićmi.

Magia Władcy Pierścieni jest zarówno w fabule, jak i w kilku dostępnych zadaniach pobocznych bardzo silna, a twórcy zgrabnie wpletli ją w ikoniczne wydarzenia schyłku trzeciej ery. Odnoszę jednak wrażenie, że miejscami jest tu znacznie mroczniej, niż przyzwyczaiły nas do tego filmy.

Siekanie bez udziwnień

Wojna na Północy to produkcja skupiona przede wszystkim na walce. Chociaż czekają nas tutaj chwile wytchnienia podczas eksploracji kolejnych hubów wypełnionych postaciami niezależnymi oferującymi questy i przedmioty na sprzedaż, to właśnie starcia z setkami wrogów stanowią główną oś zabawy.

Podczas naszej przygody zwiedzimy zarówno niewielki fragment mieściny, w której Obieżyświat wyczekiwał grupy dzielnych hobbitów, jak i ikoniczne Rivendell, które, choć ewidentnie różni się od ludzkich zabudowań pod względem architektonicznym, tak oferuje niewiele ponad dowolny inny odwiedzany w trakcie rozgrywki hub. Właściwie zawsze ograniczają się one do handlarza, kowala oraz kilku NPC oferujących zadania poboczne, lub kierujących nas do kolejnego celu głównego.

Zanim jednak wskoczymy do świata, w menu głównym zdecydować musimy się na jednego z trójki bohaterów, w którego przyjdzie się nam wcielić. Kiedyś miało to znacznie większe znaczenie, bo w trakcie gry brakowało opcji przełączenia się na innego członka drużyny, ale obecnie nie ma sensu się nad tym zastanawiać.

Można śmiało wybrać dowolnego protagonistę i swobodnie zmieniać obecnie kontrolowanego w każdym momencie. Dzięki temu odświeżona wersja stała się znacznie bardziej przystępna dla solowych graczy.

Dalej jednak znacznie lepiej rozprawia się z wrażymi hordami w sieciowym coopie do trzech osób lub lokalnym trybie split screen. Sztuczna inteligencja sprawia wrażenie działać odrobinę lepiej niż dawniej, ale dalej zdarza jej się postępować bezmyślnie.

Struktura rozgrywki zdaje się momentami bardzo zbliżona do tego, co oferowała trylogia Mass Effect . Opuszczając hub, naszym oczom ukazuje się mapa świata z listą dostępnych lokacji i jednym kliknięciem przenosimy się do kolejnego, dosyć liniowego obszaru, wypełnionego wrogami.

Walka w The Lord of the Rings: War in the North – Legacy Edition dalej potrafi sprawić sporo frajdy, mimo ewidentnej prostoty. Dostajemy atak lekki, ciężki, blok i unik, a także aktywowane kontekstowo uderzenie krytyczne, które często kończy się efektownym ucięciem kończyny lub dobiciem adwersarza w inny sposób. Do tego wraz ze zdobywanym doświadczeniem zyskujemy poziomy, nagradzające nas punktami atrybutów oraz umiejętności specjalnych do wykorzystania podczas potyczek.

Istnieje także opcja rażenie oponentów z dystansu z wykorzystaniem kuszy, łuku oraz magii, ale przy natłoku agresorów na ekranie stanowi to raczej dodatek niż główne źródło zadawania obrażeń. Do tego mechanicznie wyraźnie odstaje od dopracowania jakie oferuje walka w zwarciu.

Największym minusem tej mechaniki jest papierowość obrażeń, jakie zadają nam wrogowie. Bardzo brakuje bardziej fizycznych reakcji na ciosy, za którymi powinna iść jakaś siła. W większości przypadków jedyny widoczny efekt to cyferki i skracający się pasek zdrowia.

Skoro mamy dużo siekania, to musi być także sporo gratów do zebrania. Nasz ekwipunek wypełnia się w tempie ekspresowym, a przedmioty dzielą się na takie, z których skorzystać może każdy, oraz dedykowane dla danego bohatera. Porównywanie statystyk i żonglowanie zdobycznym żelastwem to istna mordęga. Menusy niby zostały nieco poprawione, ale spodziewajcie się dalej doświadczenia niemal przedpotopowego. Serio, nic mnie w Wojnie na Północy nie męczy tak bardzo, jak wizyty w menu inwentarza.

Gdzie te usprawnienia?

Uruchamiając The Lord of the Rings: War in the North – Legacy Edition na sprzętach pokroju Xbox Series X|S albo PlayStation 5, zapewne miło zaskoczy Was wysoka rozdzielczość oraz płynna zabawa w sześćdziesięciu klatkach na sekundę. Dla posiadaczy konsol przeskok w oprawie może być naprawdę gigantyczny.

Jednakże, ze względu na fakt, że oryginał ogrywałem całkiem niedawno na PC, jakiekolwiek usprawnienia w kwestii oprawy było mi bardzo trudno wyłapać. Chociaż odświeżona wersja zajmuje niemal trzy razy więcej miejsca na dysku, to rzeczywiste różnice zdają się właściwie minimalne.

Na pierwszy rzut oka widać jak wiekowa jest to produkcja. Jeżeli graliście w nią lata temu i jej kierunek artystyczny przypadł Wam do gustu, to dziś zapewne dalej będziecie w stanie przymknąć oko na mankamenty oprawy. Miejscami całość broni się od strony designu i bywa, że prezentuje się dosyć znośnie, ale nie radzę Wam nastawiać się na żadne zachwyty w tym aspekcie.

Orkiestra na przerwie

Pod względem oprawy dźwiękowej, Wojna na Północy jest tytułem szalenie nierównym. Dosyć przyjemnie słucha się rozmów postaci głównych i pobocznych. Aktorsko jest na tyle dobrze, że nie zdarzało mi się pomijać nawet zupełnie opcjonalnych dialogów. Do tego dorzućmy sporo niezłej, utrzymanej w klimacie Władcy Pierścieni muzyki, która wydatnie podkręca doniosłość obserwowanych wydarzeń.

Żeby jednak nie było tak słodko, w praktyce czuć, że efektów audio jest tutaj żałośnie mało. Przebijając się przez hordy wrogów, bez przerwy raczeni jesteśmy tymi samymi odgłosami, które po pewnym czasie okropnie nudzą. Zdecydowanie zbyt często zdarzają się też sytuacje, kiedy podkład muzyczny w tle zostaje kompletnie wyciszony, a z głośników płynie do nas jedynie bardzo nieprzyjemny szum.

Leniwi deweloperzy kontratakują

Niestety, ale The Lord of the Rings: War in the North – Legacy Edition okazało się dla mnie ogromnym rozczarowaniem pod względem technicznym. Może zauważyliście po innych moich recenzjach, zarówno tych tekstowych, jak i wideo, że wirtualne światy zwiedzam głównie w formacie ultrawide. Rozgrywka w standardowym 16:9 po prostu nie sprawia mi równie dużo przyjemności.

Mimo tego, jak widać po obrazkach okraszających ten tekst, to właśnie w klasycznej panoramie przyszło mi wspomagać drużynę pierścienia. Aspyr Media nie pokusiło się o implementację wsparcia dla – przynajmniej – monitorów 21:9, chociaż społeczność już dawno temu stworzyła właściwe fixy dla oryginału.

Z rzeczy bardziej przyziemnych, płynność animacji przez cały czas utrzymywała się na równie wysokim poziomie, co nie powinno dziwić w przypadku tak starej, wyraźnie odstającej od dzisiejszych standardów oprawy. Zaskoczeniem było za to dla mnie to, że kilkakrotnie trafiłem do pulpitu. Przy ostatnim podejściu do oryginału takich nieprzyjemności nie doświadczyłem, więc tym bardziej dziwi mnie, że odświeżenie oferuje niespotykane dotąd błędy.

Zdecydowanie zbyt wąsko

Chociaż bawiłem się nieźle, to wątpię w to, że The Lord of the Rings: War in the North – Legacy Edition zdoła podbić serca osób, dla których będzie to pierwsza styczność z Wojną na Północy. Dobrze, że gra wróciła do sklepów i można ją bez problemu uruchomić na współczesnych sprzętach, ale pewne braki, w tym wsparcia dla formatu 21:9, po prostu nie przystoją produkcji oferowanej za ponad 90 złotych. Samą grę polecam, zwłaszcza fanom Śródziemia, ale zdecydowanie na dużej promocji. Oprawa i formuła zabawy powinna sprawdzić się dobrze zwłaszcza na konsolach przenośnych.

Za udostępnienie gry do recenzji dziękujemy firmie Aspyr.

Podsumowanie

Gra
  • Przyjemny klimat przygody
  • Dalej niezła walka
  • Poprawki w trybie solo i coopie
Nie gra
  • Gdzie wsparcie dla 21:9?
  • Wizyty na pulpicie
  • Brak widocznej fizyki
  • Zmiany głównie kosmetyczne
  • UI do wymiany
Artyzm
003 canvas
rate2 5
Dźwięk
002 spotlight
rate3 5
Gameplay
004 joystick
rate3 5
Fabuła
001 director chair
rate3 5
Werdykt: 6/10
„Przeciętniak”
go-stargo-stargo-stargo-stargo-star
go-stargo-stargo-stargo-stargo-star

The Lord of the Rings: War in the North – Legacy Edition to dalej niezła przygoda, choć wyraźnie odstająca od dzisiejszych standardów.

Platformy:
Czas czytania: 8 minut czytania

Awatar autora — Michał 'Libra' Marasek

Michał "Libra" Marasek

Wszystkie artykuły →

Artykułów 12
Niedawno pisaliśmy też o...

LumenRef to oświetlenie nowej generacji w Unreal Engine 6. W…

arrow-right
arrow-left

Trzy prezenty od Epica za darmo! Odbierz dwie pełne wersje…

Komentarze

Na razie nie ma żadnych komentarzy. Twój może być pierwszy! ☺️

Dodaj nowy komentarz:
...
Twój nick:
Twój komentarz:
zaloguj się