W świecie gier survivalowych od dawna królują postapokaliptyczne klimaty, katastrofy i ciągła walka o przetrwanie. Z tego powodu Solarpunk od razu zwrócił moją uwagę, bo podchodzi do tego gatunku zupełnie inaczej. Zamiast ponurego i zniszczonego świata dostajemy kolorową, pełną zieleni wizję przyszłości, w której ludzie żyją w zgodzie z naturą i wykorzystują nowoczesne technologie do budowania samowystarczalnych społeczności. Już od pierwszych chwil spędzonych w grze da się poczuć jej znacznie bardziej optymistyczne oraz relaksujące podejście, tak inne względem gatunku.
Zielona przyszłość na własnych zasadach
Warto wyjaśnić czym jest właściwie tytułowy solarpunk. To specyficzna estetyka optymistycznej wizji przyszłości, w której technologia i natura współistnieją w harmonii. Zamiast dystopii i zniszczenia mamy zrównoważony rozwój, odnawialne źródła energii, zielone miasta i życie w zgodzie z ekosystemem.
Zaczynamy bardzo skromnie. Gra oferuje otwarty świat pozbawiony z góry narzuconego scenariusza. Rozgrywka nie prowadzi gracza przez liniową fabułę ani określoną sekwencję wydarzeń, lecz pozostawia mu swobodę w wyznaczaniu własnych celów i sposobów rozwoju osady. Dzięki temu eksploracja, budowa infrastruktury oraz zarządzanie zasobami odbywają się we własnym tempie, a przebieg rozgrywki zależy przede wszystkim od decyzji podejmowanych przez gracza.
Gracz dysponuje jedynie prostymi narzędziami i niewielką ilością zasobów. Wraz z rozwojem odblokowywane są coraz bardziej zaawansowane technologie i maszyny, które pozostają w harmonii z naturą. Z czasem ręczne warsztaty i proste generatory przekształcają się w wydajne farmy wertykalne, inteligentne sieci energetyczne oraz ekologiczne fabryki zasilane energią słoneczną, wiatrową i geotermalną. Rozwój jest stopniowy, dzięki czemu gracz wyraźnie odczuwa drogę od prostych rozwiązań do zaawansowanej, zrównoważonej cywilizacji.
Oczywiście gracz nie zostaje pozostawiony sam sobie. Na start dostępny jest uproszczony samouczek, który krok po kroku wprowadza w podstawy i delikatnie kieruje, co warto zrobić na początku. Dodatkowo gracz może stworzyć sobie książkę – swoisty zielony kompendium wiedzy, która opisuje wszystkie dostępne urządzenia i sprzęty. Daje ona poczucie odkrywania świata i stopniowego rozumienia, jak działa ta ekologiczna technologia i jak najlepiej z niej korzystać.
Takie podejście sprawia, że produkcja stanowi interesującą alternatywę dla klasycznych survivali, koncentrując się na tworzeniu i rozwoju zamiast na destrukcji. W grze Solarpunk nie występują mechaniki zniszczenia oparte na walce czy celowym dewastowaniu otoczenia, a główny nacisk położono na budowanie, współpracę z naturą oraz rozwijanie zrównoważonej infrastruktury. Cała rozgrywka skupia się na kreatywnym kształtowaniu świata i jego harmonijnym rozwoju.
Zbudowałam futurystyczną bazę w chmurach
Po kilkudziesięciu godzinach spędzonych w Solarpunk można powiedzieć, że odpoczęłam. Na początku gry miałam możliwość stworzenia własnej postaci, chociaż kreator jest dość ograniczony. Liczba dostępnych fryzur, ubrań czy elementów wyglądu nie jest szczególnie duża, dlatego personalizacja bohatera schodzi tutaj na dalszy plan. Widać, że twórcy skupili się przede wszystkim na samym budowaniu i rozwijaniu osady, a nie na rozbudowanych opcjach kosmetycznych.
Gra oferuje dwa tryby przetrwania. Pierwszy to tryb normalny, z domyślnymi ustawieniami głodu, mechaniką tracenia ekwipunku który to po śmierci musi zostać odzyskany oraz zjawiskami pogodowymi, które mogą zranić postać gracza. Drugi to tryb soft, skupiający się na łatwiejszym podejściu do życia. Jedzenie i picie są 50% mniej kłopotliwe, nie tracimy ekwipunku po śmierci, a zjawiska pogodowe nie robią krzywdy. Ja osobiście polecam tryb Soft. Dzięki niemu gra jest po prostu dużo bardziej relaksująca. W Solarpunk największą frajdę daje budowanie, rozwijanie bazy i eksploracja wysp, a nie ciągłe odzyskiwanie skrzynki po zgonie. Standard zostawiłabym osobom, które lubią większe wyzwanie i bardziej klasyczne zasady survivalu.
Latające wyspy, zielone przestrzenie i ekologiczna technologia tworzą bardzo specyficzny vibe, który trudno porównać do czegokolwiek innego. To świat, który nie straszy, tylko zaprasza. I to naprawdę działa, zamiast presji czułam ciekawość i chęć, żeby coś tu sobie zbudować po swojemu. Gameplay kręci się głównie wokół rozbudowy bazy i zarządzania zasobami.
Zbieranie materiałów, stawianie kolejnych konstrukcji i rozwijanie infrastruktury energetycznej to rdzeń całej zabawy. Na początku daje to mega satysfakcję, wszystko jest nowe, każdy element ma znaczenie, a progres czuć praktycznie z minuty na minutę. Szczególnie budowanie własnej latającej osady jest czymś, co naprawdę potrafi wciągnąć.
Jednym z największych atutów jest bardzo wygodny i szybki system craftingu. Wystarczy zebrać potrzebne materiały, a crafting jest intuicyjny i błyskawiczny. Po zdobyciu zasobów w grze surowce są wykorzystywane przede wszystkim do wytwarzania nowych przedmiotów, rozbudowy infrastruktury oraz rozwijania technologii. Zebrane materiały można przetwarzać w warsztatach i specjalistycznych stacjach produkcyjnych, tworząc narzędzia, elementy konstrukcyjne, urządzenia energetyczne czy wyposażenie gospodarstwa. Dzięki temu więcej czasu można poświęcić na eksplorację, budowanie i rozwijanie swojej latającej osady, zamiast walczyć z interfejsem.
przeciwieństwie do wielu gier survivalowych, śmierć w Solarpunk nie wiąże się z dotkliwymi karami. Twórcy postawili na spokojniejszą i bardziej relaksującą rozgrywkę, dlatego, nawet jeśli podczas zabawy zdarzy nam się zginąć, to przedmiotów nie tracimy bezpowrotnie — będą na nas czekać w skrzynce w miejscu naszej śmierci. Jedyną konsekwencją jest niewielki spadek poziomu najedzenia i nawodnienia, co nie wpływa znacząco na dalszą zabawę. Gracze mogą swobodnie eksplorować świat i eksperymentować z mechanikami gry bez obawy o utratę wielu godzin pracy.
Bardzo spodobało mi się też podejście do energii i technologii. Zamiast klasycznych generatorów mamy odnawialne źródła energii.Gracz wykorzystuje energię słoneczną, wiatrową oraz wodną, budując między innymi panele fotowoltaiczne, turbiny wiatrowe i generatory wodne. Wytwarzana energia zasila urządzenia wykorzystywane do nawadniania upraw, wydobywania surowców czy obsługi innych elementów infrastruktury. System energetyczny wymaga także magazynowania energii w bateriach, ponieważ wydajność poszczególnych źródeł zależy od pory dnia oraz warunków pogodowych. To sprawia, że całość ma spójny, ekologiczny charakter i faktycznie czuć, że świat gry opiera się na konkretnej idei, a nie tylko mechanikach.
Eksploracja również robi dobrą robotę, chociaż nie zawsze jest równa. Momentami naprawdę chce się lecieć dalej i sprawdzać nowe miejsca, a innym razem powtarzalność zbierania surowców zaczyna lekko wybijać z rytmu. Nie jest to jeszcze poziom, który psuje zabawę, ale widać, że gra może się przy dłuższej sesji delikatnie rozjeżdżać pod względem tempa.
Oprócz ekologicznej rozbudowy bazy, kolejnym charakterystycznym elementem Solarpunk jest możliwość budowy własnego sterowca. Gdy po kilku godzinach rozwoju możemy wreszcie wzbić się w niebo i odwiedzać kolejne wyspy, gra nabiera zupełnie nowego wymiaru. Podróżowanie pomiędzy unoszącymi się archipelagami daje poczucie wolności i przygody, którego często brakuje w cozy gierkach.
Fajnie, że postawiono również na tryb kooperacji, który skupia się na spokojniejszych aktywnościach – odbudowie miejsc, sadzeniu ogrodów, naprawie infrastruktury, rozwijaniu ekologicznych rozwiązań. Tego rodzaju zadania wprowadzają wyraźny cel rozgrywki i przy okazji skłaniają do dzielenia się obowiązkami – od razu widać też realny efekt pracy całej ekipy – miasto się zazielenia, społeczność się rozwija, a świat robi się bardziej przyjazny.
Największym plusem całej gry jest przede wszystkim brak presji. Nikt mnie tu nie goni, nie ma poczucia ciągłego zagrożenia, nie trzeba reagować na każdy dźwięk jak w klasycznych survivalach. To bardziej gra, w której można usiąść, odpalić budowanie i po prostu „robić swój świat”. Działa zaskakująco dobrze, szczególnie jeśli ktoś ma ochotę na coś spokojniejszego.
Z drugiej strony, po dłuższym czasie widać też ograniczenia. Gra momentami wydaje się trochę niedopowiedziana, jakby część systemów była jeszcze w rozwoju albo czekała na większe aktualizacje. Brakuje bardziej wyraźnych celów, które pchałyby rozgrywkę do przodu poza własną kreatywnością. Jeśli ktoś nie lubi sandboxów bez konkretnego kierunku, może się w pewnym momencie odbić.
Cisza po emisji
Solarpunk pod względem audiowizualnym jest, co zabawne, podobny do nurtu jaki reprezentuje: delikatna, nieco toporna, ale pełna ciepła i spokoju. Muzyka w tym klimacie nie udaje emocjonalnego spektaklu – jest minimalistyczna, powolna i często wręcz powściągliwa. Dominują ambientowe struktury, niskie, miękkie drony i dźwięki, które brzmią jak nagrania środowiska: wiatr między panelami, woda przepływająca przez kanały retencyjne, ciche mechanizmy infrastruktury energetycznej. Rytm istnieje, ale jest rozproszony, bardziej sugerowany niż narzucony. To nie jest soundtrack do akcji, tylko do funkcjonowania systemu, który działa bez nadmiernej uwagi.
Pod względem wizualnym Solarpunk wyróżnia się przyjemną, ciepłą kolorystyką. Dominują odcienie zieleni, żółci i brązów, które nadają światu spokojny i przyjazny charakter. Grafika jest utrzymana w stylu o stosunkowo gładkich, prostych powierzchniach i niezbyt agresywnych detalach, dzięki czemu całość sprawia wrażenie estetycznej i harmonijnej. Połączenie nowoczesnej technologii z bujną roślinnością tworzy spójną wizję świata, która zachęca do eksploracji i podkreśla relaksujący charakter rozgrywki. Nie jest to wybitny design, ale dobrze pasuje do świata przedstawionego.
Nie dystopia, tylko zielona przyszłość
Solarpunk zdecydowanie bierze sprawdzone mechaniki survivalowe i otula je przyjemną, optymistyczną estetyką. To gra pełna uroku, która zachwyca atmosferą i pozwala odpocząć od wszechobecnych postapokaliptycznych wizji przyszłości.
Nie jest to produkcja idealna – cierpi na niedobór zawartości, brak fabuły i kilka technicznych niedociągnięć. Mimo to trudno nie docenić jej wyjątkowego klimatu i odwagi w pokazaniu przyszłości jako miejsca pełnego nadziei, a nie katastrofy.
Za udostępnienie gry dziękujemy firmie Rokaplay.
Podsumowanie





Solarpunk pokazuje, że przyszłość w grach nie musi być brudna i mroczna. Czasami wystarczy trochę słońca, zieleni i latających wysp, żeby stworzyć świat, do którego chce się wracać, nawet jeśli bywa nudnawy.
- No Man's Sky ma już 10 lat i ciągle się rozwija. Twórcy przedstawiają kolejne plany — 11 sierpnia 2026, 13:15
- Forever Skies otrzymuje ogromną aktualizację i nowy trailer. Czyta go... Krystyna Czubówna! — 27 lipca 2026, 18:00
- Znamy datę premiery pełnej wersji Enshrouded! Gra pojawi się także na XBOX — 25 czerwca 2026, 18:30
- Recenzja Satisfactory 1.2 na konsole. Stepujący graczu, wciągnęło mnie! POMOCY! — 24 czerwca 2026, 14:41
- Minecraft z oficjalną wersją na Nintendo Switch 2. Doczekamy się lepszej grafiki i... lepszego Mario! — 15 czerwca 2026, 12:39




Komentarze
Na razie nie ma żadnych komentarzy. Twój może być pierwszy! ☺️
Dodaj nowy komentarz: