Recenzja

Recenzja World of Tanks: HEAT na pełnych obrotach! Sprawdzamy najnowszą grę Wargamingu

Jak wiele z legendą ma wspólnego nowe wcielenie WoTa?

World of Tanks jest marką, której raczej żadnemu graczowi w naszym kraju nie trzeba przedstawiać. Debiutująca ponad 15 lat temu darmowa gra o czołgach zyskała miliony fanów na całym świecie, ściągając przed ekrany monitorów nie tylko młodych ludzi, ale także wiele osób ze starszych pokoleń, które na codzień od gier stroniły całkowicie. Broń pancerna sama w sobie ma wielu sympatyków, na co dowodem są kolejne rekordy, jakie WoT bił na przestrzeli lat swojego istnienia.

Nic jednak nie trwa wiecznie, część graczy odeszła szukać nowych wrażeń gdzie indziej, a niektórzy (jak ja) z nostalgią wspominali najlepsze lata świetności marki, licząc na nowe rozdanie w przyszłości. Zupełnienie nieoczekiwanie, parę miesięcy temu Wargaming przedstawił światu swoje najnowsze dziecko — World of Tanks: HEAT, które ma być nowym, świeżym i nieco bardziej luźnym podejściem do tematu bitew pancernych. Jak to się finalnie sprawdza, postanowiłem się przekonać osobiście, zatem zapraszam do materiału!

Darmowa gra nie musi być zła

HEAT zadebiutował równocześnie zarówno na PC jak i konsolach Xbox Series S|X oraz PlayStation 5. Relacjonowane przeze mnie wrażenia dotyczą wersji na platformę marki Sony. Już od pierwszego zwiastuna miałem mieszane odczucia, widząc całkiem odmienny, zdecydowanie mniej surowy i luźniejszy pomysł na rozgrywkę z czołgami w roli głównej.

Widać tutaj wyraźną inspirację takimi gatunkami jak MOBA czy Hero Shooter, których na rynku jest całe zatrzęsienie. Każdy większy wydawca/korporacja marzy od lat skrycie o własnej „kurze znoszącej złote jajka” w postaci gry-usługi. Ten sen niestety udzielił się również WG, co tylko podsycało moje obawy odnośnie tego, na ile będzie to dobra gra, a na ile projekt wykonany z myślą o wyciąganiu kasy od graczy. Czy jest zatem się czego obawiać?

Skoro mówimy o grze darmowej, jasnym jest, że ta musi na siebie zarabiać, zatem w produkcji nie mogło zabraknąć opcji do zakupu za prawdziwą walutę. Ten fakt sam w sobie nie musi być zły, o ile zawartość możliwa do kupienia za prawdziwe pieniądze, nie daje nam realnej przewagi w walce. Pod tym względem WoT HEAT jest bardzo uczciwy wobec wszystkich graczy. Jedyne co możemy na chwilę obecną nabyć za walutę premium, to kosmetykę dla naszych czołgów oraz ich operatorów. Dotyczy to takich rzeczy jak kamuflarze 2D jak i ich bardziej eksluzywnych odmian 3D.

Te drugie, poza zmianą barwy pojazdu, dodają wiele dodatkowych ozdobnych modeli na nasze pancerne monstrum, tym samym mocno zmieniając podstawowy wygląd. W przeciwieństwie do większości darmowych gier w tym także i klasycznego Wota, tutaj nie uświadczymy żadnych pocisków premium, dających realną przewagę w walce, co jest bardzo dobrą wiadomością i oby tak pozostało.

W tytule nie mogło zabraknąć (niestety) obowiązkowego elementu każdy gry sieciowej, jaka pojawiła się w przeciągu ostatniej dekady, a więc battlepassa. Nigdy nie byłem i nie będę zwolennikiem tego typu rozwiązań, gdyż sztuczne wytwrzają potrzebę grindu wśród graczy, sprawiając, że zapominają oni o podstawowej kwestii, czyli czerpania frajdy i zabawy z samej rozgrywki. Nie ma nic gorszego, niż zmuszanie się do gry wbrew naszej woli, tylko po to, by zdobyć nic nie warty przedmiot cyfrowy.

Uczciwie jednak muszę przyznać, że w HEAT ten element nie jest wykonany zbyt nahalnie. Każda przepustka jest podzielona na tygodnie, gdzie w każdym mamy do odblokowania do 10 nagród, wraz z jednym czołgiem i pomniejszymi nagrodami, jak podstawowa waluta, premie do doświadczenia czy kosmetyka dla pojazdu. Nie starając się zbytnio, można bez problemu dotrzeć do progu, w którym odblokujemy dostępny pojazd, co jest miłym zaskoczeniem.

Zatem podsumowując aspekty gry darmowej, w obawianym przypadku Wargaming wykonał robotę na bardzo zadowalającym poziomie. Bez względu na to, czy w grze zdecydujemy się wydać pieniądze czy nie, nie powiniśmy odczuwać przewagi zadobności portfela przeciwników. Ważniejszym pytaniem jest, jak w HEATa się gra i czy możemy tutaj liczyć na ewolucję rozwiązań z klasyka?

Odmienność pośród garści podobieństw

Jak wspomniałem we wcześniejszym rozdziale, nowe czołgi Wargamingu czerpią garścią z innych gier sieciowych, które na pierwszy rzut oka nie mają zbyt wiele wspólnego z bronią pancerną. Mają natomiast mnóstwo podobieństw pośród produkcji drużynowych i to jest aspekt, nad którym warto się pochylić. Co mam dokładnie na myśli?

W przeciwieństwie do protoplasty, w HEAT nie mamy ogromnego drzewka rozwoju czołgów z podzialem na nacje. Zamiast tego, do dyspozycji graczy oddano ośmiu „agentów”, pełniących funkcję dowódcy w wybranym pojeździe. Dzielą się oni na trzy podstawowe role, do jakich mają predyspozycje na polu bitwy.

Są to takie funkcje jak szturmowiec, obrońca oraz strzelec/zwiad. Ze względu na ten podział, dany agent ma do dyspozycji od jednego do dwóch pojazdów (gdzie jeden wymaga zwykle odblokowania). Dostępna maszyna jest oczywiście swoim przeznaczeniem dostosowana do wykonywania zadań, do jakich zwykle jego kierujący jest dopasowany.

Taka kategoryzacja sprawia, że w zależności od wybranego przez nas wariantu człowiek/pojazd, przykładowo lepiej sprawdzimy się w zajmowaniu i utrzymaniu punktów kontrolnych, a gorzej w walce na odległość. W podołaniu swoim zadaniom pomagają także przypisane do każdego agenta umiejętności, które w miarę rozwoju bohatera, możemy rozwijać i dostosowywać pod własne preferencje. To oczywiście przekłada się na lepszą efektywność w bitwach i tym samym odnoszenie sukcesów.

Opanowanie tych aspektów początkowo nie jest łatwe i widać to szczególnie po innych graczach, którzy zdają się traktować zdolności agentów i ich gadżety jako opcjonalny dodatek, przez co nie tylko ograniczają swój potencjał, ale i realnie wpływają na ograniczenie siły bojowej swojego zespołu. Mimo wyraźnych opisów i preferewanego zakresu wykorzystania danej roli postaci, widać spory trud w zrozumieniu tych zasad w grze. Znacznie łatwiej może to przychodzić tym, którzy tak jak ja, mieli do czynienia z grami MOBA.

Dzięki doświadczeniu z tamtego gatunku znacznie łatwiej było mi się zaadaptować do odmiennej specyfiki WoTa i zacząłem uważniej przyglądać się swoim działaniom podczas zabawy. To też pozwoliło mi odnaleźć swoją ulubioną rolę i agenta, jakim stał się Hound, kierujący Leopardem 1A6A1. Jego rola to strzelec, wymaga od gracza znalezienia dogodnego punktu obserwacyjnego na mapie, który pozwoli na bezlitosne ostrzeliwanie przeciwników na kluczowym obszarze z bezpiecznej pozycji i sporego dystansu.

Pomaga w tym niezwykle precyzyjne i zadające spore obrażenia działo. Wady? Delikatny pancerz i niska zdolność bojowa w starciach 1vs1. To typowy samotny łowca i gra takim wariantem dostarczyła mi najwięcej frajdy. Pod względem prowadzenia pojazdów, przyjemności ze strzelania to ten sam World of Tanks jakiego tak wielu graczy pokochało, choć widać tutaj wbrew pozorom więcej elementów wspólnych z konsolowej wersji Modern Armor, niż klasycznego PCtowego wydania. Czy to wada? W żadnym wypadku.

Dostępne maszyny obejmują okres od wojny koreańskiej po schyłek zimnej wojny. Na chwilę obecną samych pojazdów w grze nie ma zbyt wiele, bo zaledwie 11 sztuk. Nie jest to problem na początkowym etapie istnienia gry, gdyż porządne zapoznanie się z wybranym przez nas wariantem sprzętu i postaci zajmuje na tyle dużo czasu, że nie będziemy szybko łaknęli zmiany.

Na dłuższą metę jednak jestem mocno ciekaw, jaką zawartość przygotują twórcy, ponieważ z czasem może powstać obawa, że bardziej hardkorowi gracze mogą szybiej odczuć nudę z powodu braku nowego contentu.

Podobnie sprawa wygląda w przypadku map i dostępnych na nich trybów rozgrywki. Z menu wybrać możemy jedynie „szybką bitwę”, co w praktyce oznacza losową mapę spośród ośmiu dostępnych, wraz z czterema unikalnymi trybami. Miejsca, w jakich przyjdzie nam stoczyć starcia są bardzo różnorodne, od miejskich stref, poprzez skąpanie w piaskach otwarte obszary, na zimowych czy tropikalnych terenach kończąc.

Każda z nich oferuje obszary, w których lepiej poradzi sobie inna klasa pojazdów, co z pewnością zdołają na swoją korzyść wykorzystać bardziej zaprawieni w boju czołgiści. Przy tej okazji chciałbym jeszcze poświecić nieco słów na kwestie, które nie działają jeszcze w HEAT w stopniu dostatecznie dobrym i gdzie możliwość zmian na plus będzie tak naprawdę zależna od woli samych deweloperów.

Nowe szaty króla

Wieloletni sukces oryginalnego World of Tanks zapisał się w historii gier komputerowych. Ta produkcja sieciowa, mimo iż bardzo dobra, niestety także miała swoje problemy, które na przestrzeni wielu lat były niestety (mimo głośnego wołania graczy), ignorowane.

Nadmierne skupienie się na dodawaniu pojazdów, kosztem niezbyt konsekwentnego podejścia do naprawy balansu czy nieszczęsnego matchmakingu. To była prawdziwa zmora WoTa. Czy w tym nowym rozdaniu, o takich bolączkach możemy zapomnieć? No nie do końca.

W kwestii równowagi i sił każdej z poszczególnych ról w tytule, absolutnie nie mam się do czego przyczepić. Ten system został bardzo dobrze zaprojektowany i o ile gracze się w nim połapią, to możemy liczyć na udaną rywalizację i walkę do ostatniego punktu w meczu.

Problem jednak leży gdzie indziej. Widząc częste zachowania wielu graczy, nie do końca zdają się oni być świadomi, że mają tak naprawdę do czynienia z całkiem innym szkieletem rozgrywki, wymagającym odmiennego podejścia i większej współpracy z członkami drużyny, niż w klasycznym Wocie.

Gra ma znacznie większe tempo, kluczową kwestią jest zajęcie odpowiednich pozycji, wykorzystywanie atutów naszych agentów i ich synergia z pozostałymi. Pod tym względem często miałem niestety do czynienia z bardzo nierówną walką, w jedną lub drugą stronę.

Przeciwnicy kompletnie nie ogarniali, jeżdząc bez zastanowienia pod lufy czekających na pozycjach czołgów mojej drużyny, albo sam doświadczałem tak kompletnego chaosu po drugiej stronie barykady. Meczów napradę wyrównanych, gdzie można było odczuć porównywalny potencjał obu sił, było naprawdę niewiele, a szkoda, gdyż to właśnie te bitwy dostarczały mi najwięcej frajdy!

Twórcy muszą zatem popracować nad lepszym poprowadzeniem nowych graczy poprzez odpowiednio dopasowany tutorial, bo ten obecny skupia się wyłącznie na podstawowych aspektach kierowania czołgiem, tego jak aktywować umiejętności i strzelać. Brak tutaj lepszego wyjaśnienia świeżakowi, jakie są role agentów i jak skutecznie wykorzystywać ich atuty oraz wady.

Nie mogłem się przy okazji tych perypetii pozbyć wrażenia, że jest to tak samo słaby sytem matchmakingu, co w klasycznym Wocie. Mecze, które powinny trwać, 10-15 minut, potrafiły się kończyć w mniej niż 5, przy zerowym wyniku punktowym po jednej ze stron. Widziałem to już wielokrotnie na przestrzeni swojej „pancernej kariery” i nie chciałbym tego doświadczać ponownie. Wy też nie.

Ponadto gracze często potrafili ignorować cel danego trybu gry, skupiając się wyłącznie na „fragowaniu”, co jak się domyślacie, doprowadzało do porażki. Częściowo jest to wina samych grających, a z drugiej strony wspomnianego niewystarczającego uświadomienia i „przeszkolenia” nowych narybków w produkcji.

Podsumowanie

World of Tanks: HEAT nie jest kolejną grą Wargamingu, skupiająca się wyłącznie na wojskowych aspektach. Ten tytuł wyciąga rękę po graczy takich gier jak League of Legends, czy wszelkiem maści hero-shootery. Ma solidne podstawy, czerpie pomysły na rozgrywkę wieloosobową od konkurentów, skutecznie adaptując tamtejsze rozwiązania do pancernej rozwałki. Militaria mają wielu fanów na całym świecie, a HEAT wyciąga rękę do tych graczy, którzy nie tylko lubią pojazdy pancerne, ale także szukają wciągającej rywalizacji wieloosobowej.

Jeśli tylko deweloperzy należycie przyłożą się do kwestii poprawy samouczka, wyjaśnienia zasad rozgrywki i popracują nad systemem losującym graczy, to możemy liczyć na grę sieciową, która będzie się cieszyć popularnością przez lata. W tym celu konieczne będzie także odpowiednie dozowanie nowej zawartości do produkcji i to tej niewymagającej wydawania pieniędzy.

Oczywiście nieco luźniejszy i futurystyczny setting wraz z wymyślnymi gadżetami nie każdemu będzie odpowiadać (mi początkowo też to nie leżało), lecz ostatecznie warto tej grze dać szansę. Ja bawiłem się świetnie i jakby nie wspomniane trudności, to byłoby wręcz doskonale.

Za udostępnienie gry do recenzji dziękujemy firmie Wargaming.

Podsumowanie

Gra
  • Świeże podejście do tematu bitew pancernych
  • Przemyślany system agentów i ich ról
  • Grafika przebijająca swojego poprzednika
  • Brak Pay2Win
  • Cztery odmienne tryby rozgrywki
  • Syndrom jeszcze jednej bitwy
Nie gra
  • Nieco za mało zawartości na start
  • Problemy z matchmakingiem
  • Kiepski samouczek, który za mało wyjaśnia
  • Futurystyczny kierunek nie każdemu będzie się podobać
Artyzm
003 canvas
rate4 5
Dźwięk
002 spotlight
rate3 5
Gameplay
004 joystick
rate4 5
Fabuła
001 director chair
rate0 5
Werdykt: 7.5/10
„Dobra gra”
go-stargo-stargo-stargo-stargo-star
go-stargo-stargo-stargo-stargo-star

Nowe rozdanie WoTa, nie tylko dla czołgowych zapaleńców


Platformy:
Czas czytania: 12 minut czytania

Awatar autora — Rafał 'Resyaf' Gubała

Rafał "Resyaf" Gubała

Wszystkie artykuły →

Artykułów 17

Przeczytaj więcej na podobne tematy:
Niedawno pisaliśmy też o...

Cronos: The New Dawn wreszcie zaczął na siebie zarabiać

arrow-right
arrow-left

Kingdom Come: Deliverance II sprzedał się już w 6 milionach…

Komentarze

Na razie nie ma żadnych komentarzy. Twój może być pierwszy! ☺️

Dodaj nowy komentarz:
...
Twój nick:
Twój komentarz:
zaloguj się