Kiedy pada stwierdzenie „głośnik mobilny”, przeważnie jedną z pierwszych myśli, jaka przyjdzie nam do głowy, może być „głośnik Bluetooth”. To skojarzenie z kolei pobudza następne, prawdopodobnie najbardziej rozpoznawalnego lub lubianego przez daną osobę brandu. W większości wypadków najpewniej będzie to JBL, ale również Sony, a kto wie, może nawet Teufel?
Jednakże osoby, które szukają doświadczeń bardziej premium, raczej wpierw pomyślą o markach typu Bang & Olufsen, Bowers & Wilkinks lub Sonos właśnie. Ten ostatni stosunkowo niedawno wydał produkt, który idealnie wypełnia lukę pomiędzy dużym i ciężkim modelem Move oraz znacznie lżejszym, ale i przez to nieco ograniczonym Roam. Czy warto jednak wziąć poprawkę na Sonos Play, gdy konkurencja oferuje tańsze opcje?
Minimalizm w każdym calu
Opakowanie, w którym przychodzi do nas Sonos Play, designersko nie różni się przesadnie od tego, co znamy z innych urządzeń marki. Kartonowe pudło z nadrukowanymi wzorami, mającymi na celu przywodzić fale dźwiękowe, kilka ikonek pokazujących wspierane przez sprzęt technologie oraz grafika urządzenia na froncie i komplet informacji z tyłu. Ma to sens – w końcu, po co zmieniać coś, co działa?
Tak zwany unpacking experience, czyli uczucia towarzyszące nam podczas odpakowywania sprzętu, również jest na wysokim poziomie. Wszystko ma swoje miejsce, jest idealnie wręcz wymierzone w opakowaniu, a sam głośnik dodatkowo pokrywa delikatna tkanina, aby zabezpieczyć go przed zarysowaniami. Nie jest zawiązana, ale za jej szczelność odpowiada okrągła naklejka z nazwą modelu.
Wnętrze poza głośnikiem zawiera również komplet dokumentów oraz podstawę ładującą, na którą możemy odłożyć sprzęt po tym, jak wyczerpiemy jego baterię. Kabel do podstawy zamocowany jest na stałe, a na przeciwnym jego krańcu znajdziemy męskie wejście USB-C, które należy wprowadzić do zasilacza. Tego niestety jednak w zestawie sprzedażowym nie znajdziemy, bo ekologia – dzięki Apple.
Faktycznie bardziej ekologiczne jest jednak podejście producenta do swojego najmłodszego dziecka. Nikogo pewnie nie zaskoczę stwierdzeniem, że w miarę upływu czasu i użytkowania sprzętu, bateria powoli degraduje. Jeżeli nasz Play dojdzie do tego momentu, Sonos, zamiast zmuszać nas do zakupu nowego urządzenia, pozwala nam w prosty sposób wymienić sam akumulator.
Ten rzecz jasna trzeba sobie zakupić, ale pisząc wprost, jest to chyba najbardziej przyjazne konsumentowi podejście, jakie do tej pory widziałem w branży audio. Nie dość, że w zestawie z nową baterią dostajemy pełen komplet narzędzi i instrukcję krok po kroku, to jeszcze całość kosztuje stosunkowo niewiele, bo 219 złotych. Oficjalne, dedykowane temu konkretnemu głośnikowi akcesorium, bezpośrednio od producenta.
Widzę i czuję, za co płacę
Sonos Play po wyswobodzeniu z kartonu i tkaniny prezentuje się po prostu bardzo dobrze, widać i czuć, że mamy do czynienia z materiałami z wyższej półki. Gumowa góra z wyraźnie wyczuwalnymi pod palcem elementami sterującymi, nieco twardszy spód, w który wtłoczono markę i model urządzenia wraz z informacjami o produkcie. Front zdobi logotyp z tworzywa sztucznego, zamontowany na siatce.
Ta ostatnia otula elementy wewnętrzne głośnika przez niemal całą szerokość urządzenia, robiąc jedynie przerwę na gumową warstwę łączącą górę z dołem. Na niej umiejscowiono także gumowy uchwyt, który zdaje się całkiem solidny oraz przycisk zasilania, zmiany trybu na Bluetooth oraz przełącznik dla wbudowanego mikrofonu. Znalazło się tutaj również gniazdo USB-C, służące do ładowania lub podłączenia adaptera line-in (do kupienia osobno za zawrotne 129 złotych!).
Tylko żebyśmy się zrozumieli, nie chodzi mi wyłącznie o ładowanie głośnika, ale również ładowanie podłączonego urządzenia przez Sonos Play. Biorąc ten sprzęt w teren mamy bowiem możliwość wykorzystania go w charakterze powerbanka i choć nie jest to jego główna funkcja, tak dobrze wiedzieć, że w razie nagłego wypadku mamy pod ręką dodatkowe (lub jedyne) źródło energii.
Rzecz jasna nie zabrakło flagowych rozwiązań marki, w postaci automatycznego TruePlay, które pozwala głośnikowi na analizę akustyki pomieszczenia i odpowiednie dostosowania brzmienia. Mamy również wsparcie dla grupowania urządzeń po Bluetooth i tu ciekawostka, możemy sparować do czterech głośników (podobno, na dwóch działa na pewno), ale niekoniecznie muszą to być te same modele.
Jeżeli nasz zestaw składa się na przykład z czterech urządzeń, po jednej parze stereofonicznej Sonos Play i Sonos Move 2, to możemy je połączyć via Bluetooth, niejako zmuszając do synchronicznego odtwarzania dźwięku. Co najlepsze, możemy sterować odtwarzaniem oraz głośnością na każdym z nich, bez konieczności pamiętania, które z urządzeń jest „głównym wodzirejem”, a które się do niego podłączają.
Z racji tego, że mowa o marce Sonos, to model Play jest także pełnoprawnym członkiem multiroomu i możemy nim sterować po Wi-Fi, żaden kłopot. Nie jestem jednak pewien czy i jak sprawdzi się w charakterze głośnika stacjonarnego, przez wzgląd na stację ładowania. Jeżeli będzie bowiem ciągle podłączony, a producent nie zaaplikował oprogramowania ograniczającego poziom naładowania, to może się to negatywnie odbić na żywotności akumulatora.
Do wykorzystania w takim charakterze pewnie wolałbym się zdecydować na również niedawno wprowadzoną na rynek Erę 100 SL. Nie dość, że jest zauważalnie tańsza, to jeszcze czerpie energię bezpośrednio z sieci i z racji bycia pozbawioną baterii, nie musimy się martwić o degenerację akumulatora. No i można ją rzecz jasna w prosty sposób sparować z każdym soundbarem Sonosa – Playa już niekoniecznie.
W to mi graj!
Jakość dźwięku odtwarzanego z tego niepozornie wyglądającego sprzętu potrafi mocno zaskoczyć. Bardzo pragnę uniknąć stwierdzenia, że wrażenia są nie z tej ziemi, ale jest naprawdę blisko – w życiu bym nie pomyślał, że w tak niewielkim urządzeniu można zamknąć tak wszechstronny generator fal akustycznych. Play radzi sobie bardzo dobrze z całą sceną muzyczną, od dudniących basów, przez wyraźne wokale, aż po wysokie tony.
Odsłuch prowadziłem zarówno na utworach, które bardzo dobrze znam i które towarzyszyły mi od dawna na przeróżnych sprzętach, jak i specjalnie wyselekcjonowanych w tym celu ścieżkach audio. Muszę się przyznać, że byłem w nieziemskim szoku, kiedy Leaving Earth Clinta Mansella ponownie wywołało u mnie ciarki, choć utwór znam od początku do końca i rozpoznam go po każdej nutce.
Podobnie było z Castle of Glass nieśmiertelnego Linkin Park, Bleeding Out wspaniałych Imagine Dragons czy… Bodi Finds the Fire , wyciągnięte z całkiem niezłej animacji Rock Dog. Każdy z tych utworów, choć znany mi od początku do końca, przez wzgląd na niezliczone godziny, jakie spędziłem na ich odsłuchu, wręcz objawił mi się na nowo. Dźwięk jest czysty, słychać tutaj również bardzo subtelne linie, niemożliwe do odwzorowania dla wielu tańszych sprzętów.
Basy są głębokie, można usłyszeć i poczuć, że dudnią, a jeżeli i tak podstawowa wartość nie jest dla nas wystarczająca, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby dodatkowo je podbić w aplikacji towarzyszącej. Tak, tej samej, którą Sonos zawalił chwilę temu i która kosztowała zarząd posady – obecnie mogę z wytchnieniem stwierdzić, że jest ona w pełni użytkowalna, ale o niej może nieco więcej za chwilę.
Jedyne problemy z przejrzystością utworów pojawiają się na wyższych wartościach głośności, ale to jest niestety cecha wspólna chyba wszystkich znanych mi sprzętów. Warto tutaj zaznaczyć, że Sonos Play jest w stanie wykrzesać z siebie naprawdę wiele decybeli i dobijanie do maksymalnych wartości, na których klarowność dźwięku spada, raczej nie będzie przesadnie częste. No, chyba że nienawidzicie swoich sąsiadów.
Tragiczna aplikacja? Na szczęście już nie
Chciałbym napisać, że przygotowując się do tego tekstu, robiłem research wokół marki, ale byłoby to wierutne kłamstwo, ponieważ prywatnie już od dawna jestem użytkownikiem jej sprzętu. W moim posiadaniu znajdują się dwa głośniki One, soundbar Beam oraz dorwany (bardzo) okazyjnie Sub 2. Na bieżąco przechodziłem więc przez wszystkie etapy kryzysu aplikacji Sonos.
Tego, co odwalało się dwa lata temu, a to, co obecnie reprezentuje sobą aplikacja, jest nie do porównania. Tutaj mamy do czynienia w zasadzie z dwoma różnymi programami i ten obecny nie tylko działa prawidłowo, ale również doczekał się całkiem przyjemnej aktualizacji. Interfejs przeszedł swoistą rewolucję i obecnie można włączyć ten „eksperymentalny” tryb, który powinien być wręcz obligatoryjny.
Zmienia on dotychczasowe poruszanie się po systemie na trzy opcje, które mocno ułatwiają nawigację w aplikacji. No i wreszcie wyglądają jak coś, co pasuje do producenta minimalistycznych urządzeń klasy premium, że tak pozwolę sobie dopisać z tonem zawierającym lekką nutę uszczypliwości. Co nie zmienia faktu, że wszystko wskazuje na to, że w tym momencie Sonos przeżywa swój redemption arc – i dobrze.
Sonos Play – trochę drogi, ale błogi
Nie oszukujmy się, że 1499 złotych za głośnik, który swój pełen potencjał wyraża w parze stereofonicznej (czytaj: wypadałoby kupić dwa), to mało. Na rynku jest sporo tańszych opcji, które… pod pewnymi względami nie są w stanie recenzowanemu urządzeniu nawet dorównać. Wszystko przez wzgląd na fakt, że Sonos traktuje każdy swój głośnik i soundbar jako element szerszego systemu.
W przeciwieństwie do takiego Samsunga lub Sony tutaj nie trzeba wymieniać całego setu audio, jeżeli chcemy zmienić głośnik. Wystarczy dodać lub usunąć takowy w apce – ponadto każdy z tych sprzętów się ze sobą komunikuje i pozwala na stworzenie realnego multiroomu. Jego częścią może być również mobilny Sonos Play, który wspiera przecież bezstratne odtwarzanie dźwięku po Wi-Fi.
Dodatkowym atutem jest też możliwość zgrupowania po Bluetooth, które działa nie tylko z innymi Playami, ale również z głośnikami Move 2. Do tego system TruePlay, który realnie dostosowuje ustawienia odtwarzania dźwięku do akustyki pomieszczenia, a nawet możliwość wymiany baterii bez konieczności zostawiania sprzętu w serwisie.
Jakieś minusy poza ceną? Na pewno brak ładowarki w zestawie i fakt, że jak na głośnik mobilny jest stosunkowo ciężki (waży 1,3 kg). Poza tym jednak ciężko mi się realnie do czegokolwiek przyczepić. Sonos Play to sprzęt pod wieloma względami kompletny i próba doszukania się w nim jakiejkolwiek większej wady na siłę zdaje się z góry skazana na porażkę.
Niesamowity sprzęt
Za udostępnienie sprzętu do recenzji dziękujemy firmie Sonos!
- Recenzja SteelSeries Arctis GameBuds. Małe słuchawki, w których tkwi wielka moc — 23 sierpnia 2026, 14:04
- Recenzja klawiatury Apex 3 TKL od SteelSeries. Minimalizm, solidność i światełka — 21 sierpnia 2026, 13:42
- Recenzja Lenovo Legion Go S. Lepiej niż się spodziewałem, gorzej niż chciałem — 12 sierpnia 2026, 14:10
- Recenzja SteelSeries Arctis Nova Pro Omni. Wyjątkowe połączenie stylu i funkcjonalności — 10 sierpnia 2026, 14:11
- Sandisk pokazuje nowy sprzęt. Ktoś chętny na pamięć do Xbox? — 6 sierpnia 2026, 08:26
Komentarze
Na razie nie ma żadnych komentarzy. Twój może być pierwszy! ☺️
Dodaj nowy komentarz: