Recenzja

Recenzja Lenovo Legion Go S. Lepiej niż się spodziewałem, gorzej niż chciałem

Konsolo-pecet od Lenovo wyposażony w SteamOS może się podobać, ale nie sprosta wszystkim oczekiwaniom.

Od dłuższego czasu chodziła za mną chęć nabycia handhelda, który byłby w stanie poradzić sobie z moją biblioteką gier na PC. Byłem wręcz zdecydowany na Steam Decka, ale po podniesieniu cen przez Valve zaniechałem tego pomysłu. Przeglądałem więc oferty na sprzęt innych producentów, ale żaden nie przypadł mi przesadnie do gustu – bardzo blisko był ROG Ally, ale ostatecznie mnie nie porwał.

Dlatego, kiedy Lenovo odezwało się do nas z propozycją sprawdzenia ich sprzętów, nie musiałem się długo zastanawiać nad wyborem urządzenia, które chciałbym przetestować. Padło na model Legion Go S zasilany systemem SteamOS, który na rozpoczęcie naszej znajomości stwierdził, że chce mnie zdenerwować swoimi humorami. A jak się ta relacja zakończyła? Zapraszam do zapoznania się z tekstem.

Co znajdziemy w opakowaniu?

Wnętrze zestawu sprzedażowego składa się tak naprawdę z trzech elementów, które mają swoje wyznaczone miejsca w pudełku. Urządzenia Lenovo Legion Go S, który jest centralnie wyeksponowany w opakowaniu i zabezpieczony piankową otoczką wsadzoną w dodatkowy, ozdobny karton, zasilacza / ładowarki o mocy 65W oraz tekturowego standu, który możemy w prosty sposób złożyć, w celu umieszczenia na nim sprzętu.

Nie odnotowałem żadnych dodatków, ale z racji tego, że mam egzemplarz testowy, który już wcześniej gdzieś przebywał, prawdopodobnie w zestawie znajdują się również dokumenty. Sam jednak ich nie znalazłem i absolutnie mi to nie przeszkadzało. Jak wspomniałem, wszystko wewnątrz ma swoje wyznaczone miejsce i ściśle do siebie przylega, więc moim zdaniem nie trzeba się obawiać o żadne uszkodzenia na skutek słabego pakowania.

Specyfikację techniczną…

…tym razem sobie darujemy, a przynajmniej jej opis w najmniejszych szczegółach. Sercem urządzenia jest procesor AMD Ryzen Z1 Extreme, wspierany przez 16 GB RAM LPDDR5X – jak można się domyślić, grafika zintegrowana (ale z 6 GB VRAM), nie ma zewnętrznej karty. Za ekran służy 8-calowy, dotykowy wyświetlacz IPS o proporcjach obrazu 16:10, co przekłada się na rozdzielczość 1920 x 1200 pikseli.

Absolutnie nie rozumiem, dlaczego nie postawiono na bardziej uniwersalne 16:9, nawet jeżeli ekran miałby być mniejszy. To i tak jest kawał sprzętu, który swoje waży, a jego zmniejszenie mogłoby się przełożyć na wyższy komfort użytkowania (choć o tym nieco więcej za chwilę). Producent oddał nam również dysk SSD o pojemności 512 GB, chociaż rzeczywista przestrzeń do wykorzystania wynosi tutaj niecałe 456 GB.

Na całe szczęście mamy możliwość dołożenia pamięci wewnętrznej (a może zewnętrznej?), za sprawą slotu na kartę microSD, umieszczonego na spodniej części urządzenia. Górę ozdabiają z kolei wylot układu chłodzenia, dwa porty USB-C, dioda stanu, wyjście audio jack, przyciski do sterowania głośnością i zasilania. Ten ostatni jest jednocześnie diodą informującą użytkownika o aktualnym trybie działania.

Jak wspomniane parametry wpływają na wydajność w grach?

Choć teoretycznie ekran oferuje 120 Hz odświeżania, tak w praktyce nie odnotujecie nawet połowy tej wartości. W nowszych grach, pokroju aktualnie sprawdzanego przeze mnie Halo: Campaign Evolved, można osiągnąć stabilne 30 klatek w rozdzielczości WUXGA, ale na niskich ustawieniach graficznych, z włączonym FSR i przy założeniu, że nie dzieje się na ekranie zbyt wiele rzeczy naraz.

Starsze i mniej wymagające produkcje, jak na przykład LEGO Star Wars III: The Clone Wars są w stanie osiągnąć do 120 klatek, ale raczej w momentach, kiedy na ekranie niewiele się dzieje. Podczas akcji lub z większą liczbą postaci jednocześnie znacznie bardziej prawdopodobne będzie ujrzenie 60 do 70 FPS na liczniku. To jest, o ile nie zablokujemy takowego na niższej wartości, celem utrzymania stałego klatkarzu.

Na trybie oszczędzania energii można zagrać co najwyżej w mało wymagające produkcje, bo w najnowszych lub najbardziej zasobożernych hitach, możemy liczyć na 15 klatek w peaku i to przy założeniu najbardziej optymistycznego scenariusza. Swego rodzaju opcją jest na pewno tryb Balans, ale biorąc poprawkę na to, że w grach większego kalibru system i tak będzie stawiał na maksymalną wydajność, jego istnienie zdaje się nieco pozbawione sensu.

Czas ładowania a czas pracy na baterii

Skoro już ustaliliśmy, że schodzenie z trybu Performance mija się z celem w znacznej większości przypadków, to ile mniej więcej możemy pograć na jednym ładowaniu? Z moich testów wynika, a grałem głównie w Halo: Campaign Evolved, że z tego przenośnego peceta możemy wycisnąć około 1,5 godziny zabawy. Co ciekawe, tyleż samo czasu wymaga jego załadowanie do pełna.

Przełożenie czasu ładowania do czasu pracy w proporcji 1:1 jest dla mnie sporym szokiem, ale na pewno bardzo pozytywnym. Spodziewałem się max. 45 minut rozgrywki, więc dwukrotna przebitka tego okresu to ten typ zaskoczenia, które bardzo chętnie bym częściej przeżywał. Miła niespodzianka, zamiast niespecjalnie czarującej rzeczywistości, żeby odpowiednio zobrazować moje emocje z tym związane.

Jakość wykonania i design

Pod kątem jakości wykonania i użytych materiałów w zasadzie nie ma się do czego przyczepić. Żaden element nie skrzypi, nie skrzeczy, całość jest ze sobą bardzo dobrze spasowana, a i układ odprowadzania ciepła pokazuje, jak dobrze go przemyślano. Sprzęt bowiem nawet pod sporym obciążeniem nie nagrzewa się za bardzo – tak, staje się wyraźnie cieplejszy, ale wyłącznie w okolicy procesora, nigdzie indziej.

Nieco gorzej wyszło rozplanowanie przycisków i analogów, które brutalnie wprost rzecz ujmując, zwyczajnie się nie sprawdza. Układ Xbox nie zdaje egzaminu na tak rozplanowanych uchwytach konkretnych gabarytów, ponieważ do d-pada jest naprawdę daleko. Podczas gry używanie go może okazać się skrajnie niewygodne i niejednokrotnie zdarzyło mi się zginąć w Helldivers II , przez wzgląd na ten szkopuł.

Niby można podłączyć kontroler pokroju Razer Wolverine V3 Pro 8K , a nawet klawiaturę i myszkę, jeżeli ktoś ma odpowiednie przejściówki (nie uznaję grania po Bluetooth), ale po co? To ma być mały, przenośny komputer, który ma wbudowane już wszystko, co potrzebne, a nie jednostka centralna dla większego systemu. Z podobnego powodu nie widzę sensu podłączania urządzenia do monitora, choć da się to zrobić.

Wymaga to jednak kabla USB-C z DisplayPort Alt Mode, czyli zdolnego nie tylko do przesyłania energii, ale również większej ilości danych. Sam monitor też musi tę technologię wspierać, aczkolwiek tego typu sprzęty nie należą już do rzadkości. Większym problemem jest fakt, że Lenovo Legion Go S zwyczajnie nie ma tyle mocy, żeby poradzić sobie z rozdzielczością QHD, ani tym bardziej 4K UHD.

Za długa dygresja, wróćmy do tematu przewodniego – poza słabym rozplanowaniem przycisków funkcyjnych nie ma się do czego przyczepić. Dodatkowe przyciski z tyłu są łatwe do znalezienia i wciśnięcia, a triggery można blokować, dzięki czemu urządzenie nadaje się zarówno do gier wyścigowych, jak i shooterów. Przynajmniej w teorii, bo praktyka pokazuje, że fani CS2 raczej nie będą odbiorcami tego sprzętu.

Głośniki umieszczono na spodniej części sprzętu, dzięki czemu raczej nie ma obawy, aby je zasłonić, choć ich jakość dźwięku mogłaby być lepsza. Na szczęście nie jesteśmy na nie skazani, ponieważ wyjście audio umiejscowione z wierzchniej strony umożliwia nam podłączenie słuchawek. Na spodzie znalazło się miejsce na wspomnianą już kartę microSD, gdyby podstawowa pojemność dysku okazała się niewystarczająca.

SteamOS na dobre i na złe

Wybór Steamowego systemu operacyjnego był naprawdę dobrą opcją, ponieważ Windows na tym urządzonku raczej by się nie sprawdził za dobrze. Okej, ogranicza nas to co prawda wyłącznie do biblioteki gier Steamowych, ale za to nie trzeba użerać się z Microsoftowym środowiskiem i wszystkimi jego dziwactwami. Ponadto dzięki temu mamy możliwość ustawienia wszystkich rzeczy, które moglibyśmy ustawić na Steam Decku.

Inna sprawa, że OS od Valve nie jest bez wad i już na samym początku mojej znajomości z Legionem Go S odczułem, jak kapryśny potrafi być to partner. Pierwszy komunikat, jaki uświadczyłem, informował mnie o problemie z instalacją oprogramowania na tym przenośnym PC. Kiedy udało mi się przejść przez ten krok (chociaż bez światłowodu się nie obyło), natknąłem się na kilka miejsc, które nie zostały przetłumaczone.

To jest co prawda mały problem, ale natrafiłem na dużo większego robaczka, który realnie może zaszkodzić urządzeniu. Mianowicie po rzekomym rozładowaniu Lenovo Legion Go S, zamiast się wyłączyć, dwukrotnie wszedł w pętlę restartowania się, aż do momentu, w którym stan baterii faktycznie wyniósł 0%. Wszyscy wiemy, jak dobrze system operacyjny znosi nagłe odcięcie energii podczas bootowania, czyż nie…?

Dla kogo jest Lenovo Legion Go S?

Oto pytanie, na które znalazłem odpowiedź inną, niż dość popularne „każdy musi odpowiedzieć sobie na to sam”. Jeżeli Twoim głównym celem jest granie w najnowsze gry w 60 i więcej klatkach, a do tego wymagasz maksymalnych ustawień graficznych, to trzymaj się z daleka. Nie ten sprzęt, nie te parametry i zdecydowanie nie ten budżet. Podobnie z osobami, które chcą doświadczyć wartkiej akcji w shooterach online.

Niezbyt wygodne sterowanie na kontrolerze pozwoli co najwyżej na otrzymanie kilkunastu strzałów głowę podczas jednego meczu. Należy bowiem pamiętać, że grać będziemy przeciwko osobom, które korzystają z klawiatury i myszki, co już stawia nas na gorszej pozycji. Wyścigi tutaj sprawdzą się znacznie lepiej, chociaż w nieco bardziej wymagających tytułach ograniczenie do 30 klatek może być mocno odczuwalne.

No dobrze, to już wiemy, dla kogo sprzęt ten nie jest – a kto mógłby być potencjalnie zadowolony z zakupu? Zdecydowanie każdy fan gier fabularnych, RPG, strategicznych lub karcianych, albo i niezależnych. To samo osoby, które mają bardzo dużą kupkę wstydu, złożoną głównie ze starszych tytułów. Jeżeli interesujące nas produkcje miałyby status Steam Deck Verified lub Playable, to przednia zabawa jest gwarantowana.

To jest, o ile przyzwyczaicie się do bardzo specyficznego rozstawu przycisków, które naprawdę mogłoby zostać lepiej wykonane. Jako alternatywa dla Steam Decka (zresztą tańsza), Lenovo Legion Go S może się sprawdzić naprawdę dobrze. Musicie jednak pamiętać o ograniczeniach, które wynikają bezpośrednio z gabarytów sprzętu oraz względnie niewygórowanej ceny, wynoszącej aktualnie niecałe 3000 złotych.

7.5
NASZA OCENA

Dobry sprzęt!

Za wypożyczenie sprzętu do testów dziękujemy firmie Lenovo!

Platformy:
Czas czytania: 10 minut czytania

Awatar autora — Piotr 'piotr.franciszek' Franciszek

Piotr "piotr.franciszek" Franciszek

Wszystkie artykuły →

Artykułów 10
Niedawno pisaliśmy też o...

Ghost of Yōtei otrzyma fabularne DLC i Complete Edition. Premiera…

arrow-right
arrow-left

Władca Pierścieni: Wojna na Północy dostaje remaster! To miła niespodzianka…

Komentarze

Na razie nie ma żadnych komentarzy. Twój może być pierwszy! ☺️

Dodaj nowy komentarz:
...
Twój nick:
Twój komentarz:
zaloguj się