Recenzja

Recenzja książki Assassin’s Creed Black Flag. Czytelniczy powrót na Karaiby

Gra zdecydowanie potrzebowała odświeżenia, lecz czy o książce można powiedzieć to samo?

To, że branża growa stale ewoluuje, nie jest dla nikogo zaskoczeniem. Ostatnia dekada to wysyp remasterów, remake’ów i wszelkiej maści odświeżeń, czy też edycji ostatecznych. Czas biegnie do przodu, technologie stale się rozwijają, oferując coraz to bardziej realistyczne, a także bardziej efektowne mechaniki, o oprawie graficznej nie wspominając.

Z tego też powodu na rynek niedawno trafiła w pełni odświeżona wersja jednej z najbardziej cenionych przez graczy odsłon sagi skrytobójców. Mowa oczywiście o kultowym Black Flagu, w którym głównym bohaterem jest niezwykle charyzmatyczny Edward Kenway.

Zajrzyj również do naszego materiału o artbooku Assassin’s Creed Black Flag! Recenzja Assassin’s Creed Black Flag Resynced. Oficjalny artbook. Wizualna uczta dla fanów serii

Czytelników ciekawych naszych wrażeń z nową wersją gry, odsyłam do podlinkowanej recenzji Michała . My natomiast rozsiądźmy się wygodnie i rzućmy okiem na nowe wydanie książki Olivera Bowdena, Assassin’s Creed Black Flag, wydawnictwa Insignis.

Nowe barwy na maszcie

Dopasowanie produktów i sprzedaży pod konkretne sytuacje nie jest niczym nowym, ani tym bardziej złym. Premiera Black Flag Resynced była doskonałą okazją, aby przypomnieć fanom serii i szerszemu gronu czytelników o współmiernej dla tej gry, książce.

Tą właśnie drogą poszedł wydawca Insignis, wypuszczając pozycję autorstwa Olivera Bowdena. Pierwowzór nosił tytuł „Czarna Bandera”, posiadając klimatyczną okładkę Edwarda z morskim sztormem w tle. Nowe, odświeżone wydanie pozbywa się pierwotnego tytułu, na rzecz tego growego, tak aby gracze nie mieli wątpliwości, co do faktu, iż jest to pozycja silnie powiązana ze wspomnianą produkcją cyfrową.

Ruch ten uważam z jednej strony za sensowny, takie ujednolicenie pozwoli na łatwiejszą identyfikację czytelniczego dzieła i może poprawić jego sprzedaż, szczególnie na fali popularności samej gry. Z drugiego punktu widzienia jednak te oryginalne tytuły miały w sobie coś unikalnego. Nadanie identycznej nazwy w mojej ocenie pozbawia książę własnej tożsamości, czyniąc z niej wyłącznie produkt „dodatkowy” niczym DLC.

To co widzimy przy pierwszym kontakcie z omawianym przedmiotem, czyli okładka, również uległa znaczącej zmianie i to na gorsze. Dlaczego? Ponieważ nowa wersja to w zasadzie ten sam artwork co na obwulucie pudełka z grą. Z marketingowegu punktu widzenia może to być zapewne bardzo dobry ruch, lecz ta wersja nawet w najmniejszym stopniu nie oddaje klimatu tak dobrze, jak pierwowzór.

Warstwa wierzchnia powieści jest tym elementem, który ma przyciągać czytelnika i zachęcić go do zagłębienia się w treść. Tutaj tej magii niestety nie dostrzegam, pomimo tak samo dobrej jakości materiałów i wykończenia. Litery tytułowe są wyczuwalne pod palcami i połyskują pod kątem padania światła, a całość jest przyjemna w dotyku. Szkoda tylko, że przy obrazku postanowiono pójść na łatwiznę.

Wnętrze, to ta sama, świetna historia

Opakowanie to jedno, lecz w literaturze najważniejsza jest treść. Pod tym względem czytana przeze mnie przed laty „Czarna Bandera” była bardzo przyjemna w odbiorze. Historia wciągała tak samo dobrze jak w przypadku fabuły w samej grze, jednocześnie rozwijając niektóre wątki. Dzięki temu ta pozycja była doskonałym uzupełnieniem do poznanej już opowieści, potrafiąc czasem zaskoczyć nieznanymi wcześniej okolicznościami.

Wydarzenia są opowiadane z perspektywy samego Edwarda, dzięki czemu zapoznajemy się w wydarzeniami, jakbyśmy byli świadkami konwersacji miedzy nim, a pewną osobą (której tożsamości tutaj nie zdradzę, kto zna, ten wie). Główny bohater pełni więc rolę samego narratora, co nadaje całej poznawanej przygodzie bardziej osobisty charakter, czyniąc ją bardziej angażującą.

Z tych powodów mogę książkę polecić zarówno tym, którzy grę mają za sobą i chcą wycisnąć z tytułu nieco więcej, jak i osobom, którzy z grą nie mieli i być może nie będą nigdy mieć styczności, bo zwyczajnie to medium do nich nie przemawia lub wolą być obserwatorami, niż samemu grać (a takich osób jest wbrew pozorom sporo). Dlaczego więc wspominam o pierwszej wersji, a nie nowym „Black Flagu”? Bo od strony samej zawartości to dokładnie to samo dzieło.

Mimo iż jest to nowe wydanie, za przekład odpowiada ta sama osoba co w „Czarnej Banderze”, czyli Przemysław Bieliński. Tekst pozostał niezmieniony,przez co posiadacze starego wydania nie zyskają niczego nowego poza okładką, w przypadku decydowania się na zakup. Jeżeli więc jesteście jak ja, wielkimi fanami serii, to zapewne macie już ją na półce od lat i dokupienie tego samego, tylko w nowym opakowaniu, nie ma za bardzo sensu.

Warto jednak zaznaczyć że premiera Resynced przyciągnęła do przygody z pirackim żeglarstwem na Karaibach rzesze nowych fanów. To właśnie w nich upatrywałbym potencjalnych posiadaczy odświeżonej literackiej przygody Kenwaya, szczególnie że pierwotna wersja jest już nikle dostępna i jej cena zaczyna rosnąć.

Czas zacumować do portu

Książka wydawnictwa Insignis „Assassin’s Creed Black Flag” nie jest niczym nowym na czytelniczym rynku. Mamy do czynienia z dokładnie tą samą zawartością, co w wydanej przed laty „Czarnej Banderze”. To po prostu nowe wydanie, ujednolicone wizualnie z niedawno wydanym remakiem gry „Black Flag Resynced”. Nie można jednak powiedzieć, że to źle, iż ta pozycja ponownie ukazała się w księgarniach.

Pierwotny nakład skończył się dawno temu, książki można szukać wyłącznie na rynku wtórnym, a nowe otwarcie Ubisoftu z tak znaną marką, jest okazją do pozyskania nowych czytelniczych fanów, poszukujących dodatkowych porcji wrażeń i przygód Edwarda Kenwaya. Jak zawsze przy tym wydawnictwie, sama jakość powieści jako fizycznego produktu stoi na wysokim poziomie.

Okładka jest wykonana z przyjemnego w dotyku papieru pokrytego wytłoczeniami i bardziej odbijającymi światło elementami, sprawiając, że księga będzie się godnie prezentować na półce. Jednocześnie szkoda, że przy reedycji kierowano się wyłącznie chęcią podpasowania się pod grę, przez co zewnętrznie jest znacznie mniej atrakcyjna wizualnie, gdy zestawimy obok stare wydanie. Mimo tego, jeśli jeszcze jakimś cudem nie zapoznaliście się z tą wartą poznania historią, gorąco zachęcam do udania się do księgarni!

Platformy:
Czas czytania: 6 minut czytania

Awatar autora — Rafał 'Resyaf' Gubała

Rafał "Resyaf" Gubała

Wszystkie artykuły →

Artykułów 17
Niedawno pisaliśmy też o...

Gothic Classic debiutuje na PS5 i Xbox. Wersja z poprawionym…

arrow-right
arrow-left

Piekło zamarzło! Path of Exile 1 i 2 z jezykiem…

Komentarze

Na razie nie ma żadnych komentarzy. Twój może być pierwszy! ☺️

Dodaj nowy komentarz:
...
Twój nick:
Twój komentarz:
zaloguj się