Recenzja

Recenzja Echoes of Aincrad. Wszystko super ale więcej nie róbcie

Kolejne rozczarowanie dla fanów Sword Art Online

Sword Art Online to jeden z moich ulubionych przedstawicieli japońskiej szkoły animacji. Chociaż już wcześniej śledziłem kilka produkcji rodem z archipelagu japońskiego, szczególnie tych z gatunku shōnen, czy może dokładniej, battle shōnen, pokroju Naruto, to moja pierwsza styczność z SAO była i tak doznaniem unikalnym na dodatkowym poziomie. Jako nastoletni gracz, wiele razy fantazjowałem o przeniesieniu się do alternatywnych światów żywcem wyrwanych z gier, więc pełne gamingowych nawiązań uniwersum Sword Art Online rezonowało ze mną w sposób absolutnie wyjątkowy. Od wielu lat czekałem na tytuł, któremu w końcu udałoby się przywołać u mnie te same emocje, które czułem podczas seansu anime i Echoes of Aincrad jawiło mi się jako produkt mogący w końcu moje oczekiwania spełnić.

Bylejakość z momentami

Jeżeli o Sword Art Online słyszycie po raz pierwszy, to śpieszę z wyjaśnieniami. Z grubsza, fabuła skupia się na ludziach, którzy z wykorzystaniem hełmów VR przenoszą się do uniwersum tytułowego SAO, które dzięki nowoczesnej technologii wygląda niemal jak realny, lecz wypełniony typowo growymi systemami świat. Szalony inżynier odpowiedzialny za powstanie sprzętu i gry usuwa z niej możliwość wylogowania, a jedyną opcją na ucieczkę jest pokonanie bossów wszystkich stu pięter wieży, na której terenie gracze levelują i wykonują questy.

Wydaje Wam się, że wystarczy zdjąć hełm VR, żeby stąd uciec? Nic bardziej mylnego. Mikrofale przy próbie usunięcia headsetu usmażą mózg użytkownika, podobnie jak zresztą w przypadku, gdy jego wirtualne alter ego straci wszystkie punkty zdrowia. Wygrywasz albo giniesz, innej drogi ucieczki tutaj nie przewidziano.

Chociaż w Echoes of Aincrad nie przejmujemy kontroli nad Kirito, czyli protagonistę anime, to zalicza on tutaj swój gościnny występ. My natomiast, wcielając się w nowego, zupełnie anonimowego protagonistę, będziemy mieli okazję przeżyć znane z ekranizacji momenty, oglądając je z nowej perspektywy. Nie spodziewajcie się jednak doznać zbyt wielu ikonicznych momentów, bo gra oferuje zaledwie dwa pierwsze piętra wieży.

Osoby, które powyższy opis w ogóle nie zaciekawił, prawdopodobnie nie mają co liczyć na żaden faktycznie interesujący moment sięgając po Echoes of Aincrad. Pod względem fabuły, produkcja to typowy fan service, raz mocniej, a innym razem luźniej sięgający do materiału źródłowego. Deweloperzy zaserwowali nam bezbarwnego, niemego protagonistę, który podejmując się serii nudnych, szalenie przeciągniętych zadań, nawiązuje bliższe relacje z kilkoma jednowymiarowymi postaciami. Każda, obowiązkowo, ma swoją ckliwą historię, którą powoli przed nami odkrywa.

Momentów zaskakujących czy budzących jakkolwiek większe emocje jest tu naprawdę niewiele. Prawdopodobnie mógłbym je policzyć na palcach jednej ręki. Przyznaje, że są atrakcyjne wizualnie na tyle, że warto je zobaczyć, ale nie za cenę przebijania się przez godziny nijakości.

Kilkanaście godzin nudy

Echoes of Aincrad nie robi dobrego pierwszego wrażenia. Prolog przygody zabiera nas do olbrzymich, pustych korytarzy, w których co kilkanaście sekund natykamy się na przeciwników padających po jednym, dwóch ciosach. Chociaż byłem pod olbrzymim wrażeniem tego, że twórcy wrzucili tak długi i nudny fragment na sam początek, który powinien do dalszej zabawy zachęcić, to postanowiłem zagryźć zęby i zobaczyć co czeka mnie dalej.

Niestety, obyło się bez zaskoczeń. Po opuszczeniu tutoriala trafiamy do pseudo otwartego świata, który jest równie pusty i korytarzowy. Echoes of Aincrad ma absolutnie fatalne tempo i najgorszy projekt poziomów, z jakim się w tym roku spotkałem. Świat gry, teoretycznie, składa się z pomniejszych, otwartych plansz wypełnionych przeciwnikami i skarbami, które powinny jakoś wynagrodzić eksplorację. Trudno jest mi jednak nazwać eksploracją zmuszanie gracza do podążania wytyczonymi trasami, z których zboczenie kończy się albo uderzeniem w górę, na którą się nie wespniemy, albo opcją zeskoczenia kilka metrów w dół, co kończy się zaciemnieniem ekranu i teleportacją do startowego położenia.

To nie jest gra ze światem czekającym na odkrycie. Wszystkie mapy to bardzo proste makiety, których jedynym zadaniem jest przedłużenie naszej drogi do kolejnego celu zadania. Po drodze czekają na nas opcjonalni bossowie i loot do zebrania, ale nawet to twórcom udało się popsuć.

Zanim przejdziemy do dalszych narzekań, zrobimy krótką przerwę na pochwałę kilku elementów. Echoes of Aincrad opiera się przede wszystkim na walce i faktycznie czuć, że włożony w ten aspekt nieco pracy. Do wyboru mamy sześć typów broni (m.in. miecze, sztylety, topory czy buławy), a w ramach każdej z nich nabywamy doświadczenia, które odblokowuje ich specjalne ataki.

System potyczek opiera się na ciosach lekkich i silnych, do tego blok, parowanie oraz odskok, przerywane od czasu do czasu potężnymi zdolnościami przypisanymi do klasy oręża. Znalazła się także mechanika zamiany znana z anime, czyli szybka podmiana miejsc z naszym towarzyszem.

Sami jesteśmy tutaj właściwie tylko podczas krótkich przestojów w mieście, gdzie rozwijamy postać, ulepszamy sprzęt, oraz wybieramy kolejną główną bądź poboczną misję, jakiej się podejmiemy. Zadania są szalenie nudne i polegają zazwyczaj na przebiegnięciu mapy aż do osiągnięcia celu albo wybijaniu potworów bądź innych, typowo fetch questowych, monotonnych aktywnościach.

Po udaniu się do kowala, możemy wytworzyć nowy ekwipunek albo poprawić statystyki obecnie wykorzystywanego żelastwa. W tym miejscu szybko rzuca się w oczy kompletnie spartolona itemizacja. Otóż każdą broń musimy ulepszać, poświęcając niechciane ostrza lub inne przedmioty. Inwestować musimy dużo, a po uzyskaniu kilku poziomów okazuje się, że odnalezienie nowej, na tyle lepszej, aby warto było ją ulepszać do obecnego poziomu broni, graniczy właściwie z cudem. Ostatecznie więc wybrałem jedną, a całą resztę traktowałem jako paliwo do jej ulepszania.

Jeżeli przez miasto rozumiecie interesujące, pełne ciekawostek i przyjemne w eksploracji metropolie z innych gier RPG, to Echoes of Aincrad może zaskoczyć Was swoim podejściem do tego tematu. Tutaj nie ma w nich nic ciekawego. Składają się dosłownie z czterech istotnych punktów: kowala, kupca, pokoju do rozwoju postaci i zarządzania ekwipunkiem, oraz teleportera do startu misji. Najwyraźniej nawet deweloperzy zdali sobie sprawę, że coś tu mocno jest nie tak i przynajmniej nie zmuszają nas do tego, aby po nich biegać, bo do każdego z czterech ważnych miejsc możemy się momentalnie przenieść jednym kliknięciem.

Jak widzicie, bawiłem się tak dobrze, że nawet z zamiarem opowiadania o zaletach skręciłem na narzekanie. Wróćmy jednak do walki, bo ta momentami dawała mi nieco satysfakcji. Zwłaszcza podczas pojedynków z bossami, gdzie premiowane jest zarówno strategiczne podejście do zasobów, jak i zręczne palce. Podczas tych starć fajnie wykorzystana jest też mechanika rozcinania czy odcinania kawałków wrogów, które tak jak w anime rozpadają się na niebieskie piksele. To przyjemny detal. Szkoda jednak, że twórcy byli tak leniwi zarówno w projektach zwykłych przeciwników, przez co bez przerwy okładamy kilka tych samych modeli, jak i bossów, często różniących się jedynie kolorystyką.

Cała pętla rozgrywki to zmiana ekwipunku w mieście, teleport do wyboru misji, a potem bieg przez puste, monotonne mapy, byleby tylko dotrzeć do świecącego na mapie punktu. Odskocznią od tego są mające losowe układy lochy, ale w praktyce robimy w nich raz jeszcze to samo co w pesudo otwartym świecie.

Tak jak w anime, tyle że gorzej

Graficznie jest momentami całkiem nieźle. Podczas oglądania kilku scen byłem pod wrażeniem tego, co udało się twórcom osiągnąć. Szkoda jednak, że tak wielkie zdziwienie wysokim poziomem tych nielicznych epizodów wynikało przede wszystkim z tego, że przez większość czasu karmieni jesteśmy widokami co najwyżej przeciętnymi. Często jednak jest to gra po prostu brzydka, zwłaszcza w typowo „lochowych” lokacjach.

Przy całym tym narzekaniu muszę jednak przyznać, że modele postaci oraz ekwipunku dają tutaj radę. Różnica klas w wykonaniu ich a całej reszty jest bardzo widoczna, a wynikły z tego kontrast wcale nie pomaga, bo jedynie uwypukla niską jakość otoczenia.

Muzyka z Temu

Muzycznie Echoes of Aincrad jest bardzo podobny do innych elementów produkcji. Przede wszystkim mdły, nudny i nijaki. Miewa swoje momenty, kilka utworów dobrze współgrało z prezentowanymi wydarzeniami, ale ostatecznie jest to kilkanaście minut podczas kilkunastogodzinnej kampanii. Doceniam jednak, że postacie mają głosy i nikt nie zmusza nas do czytania mocno przeciętnych dialogów, jakimi raczą nas scenarzyści.

Trzymać się z daleka

Echoes of Aincrad to produkcja tak zła i nijaka, że nawet mój gigantyczny entuzjazm do materiału źródłowego nie zdołał umilić mi rozgrywki. Im dalej w las, tym większe czułem rozczarowanie każdym kolejnym elementem tego tytułu. Mam wrażenie, że nikt jej wcześniej nie testował, ponieważ nie mogę uwierzyć w to, że ktoś w Echoes of Aincrad zagrał i uznał, że właśnie tego chcą gracze. Szczerze odradzam, bez względu na to, jak wielką estymą darzycie uniwersum Sword Art Online.

Za udostępnienie gry do recenzji dziękujemy firmie Cenega.

Podsumowanie

Gra
  • Walki z bossami czasem dają frajdę
  • System walki jest ok
Nie gra
  • Recykling wszystkiego
  • Popsuta eksploracja
  • Brzydka oprawa
  • Dłużyzny i nuda
  • Zero angażującej zawartości
Artyzm
003 canvas
rate2 5
Dźwięk
002 spotlight
rate2 5
Gameplay
004 joystick
rate2 5
Fabuła
001 director chair
rate2 5
Werdykt: 4/10
„Prawie można to nazwać grą”
go-stargo-stargo-stargo-stargo-star
go-stargo-stargo-stargo-stargo-star

Echoes of Aincrad to bezbarwna, oferująca kilkanaście godzin nudy próba żerowania na sentymencie fanów uniwersum Sword Art Online.


Platformy:
Czas czytania: 9 minut czytania

Awatar autora — Michał 'Libra' Marasek

Michał "Libra" Marasek

Wszystkie artykuły →

Artykułów 12
Niedawno pisaliśmy też o...

Dispatch w końcu po polsku! Gra właśnie otrzymała oficjalną polonizację

arrow-right
arrow-left

Premiera HALO Campaign Evolved niezagrożona. Xbox potwierdza

Komentarze

Na razie nie ma żadnych komentarzy. Twój może być pierwszy! ☺️

Dodaj nowy komentarz:
...
Twój nick:
Twój komentarz:
zaloguj się