Recenzja

Recenzja Yoshi and the Mysterious Book. Platformówka, która przepisuje sprawdzone rozdziały

Wciągnięty do książki. Yoshi głównym bohaterem po kilku latach nieobecności

Zawsze miałam słabość do platformówek, a Yoshi to jedna z tych postaci, które niezmiennie kojarzą mi się z tym gatunkiem. Choć często pozostaje w cieniu Mario, jego popularność wcale nie jest dużo mniejsza. Ten zielony dinozaur regularnie powraca w produkcjach Nintendo, a „Yoshi and the Mysterious Book” postrzegam jako kolejną próbę odświeżenia klasycznych rozwiązań za pomocą nowych pomysłów, nawet jeśli bez rewolucji.

Podróż między stronami

Gra początkowo sprawia wrażenie lekkiej i nieskomplikowanej platformówki typu side-scrollowej, jednak z każdą kolejną godziną odsłania przed graczem znacznie więcej, niż mogłoby się wydawać. Wszystko rozpoczyna się w momencie, gdy statek Bowsera Jr, tropiący tajemniczego ptaka i przewożący magiczną księgę rozbija się u wybrzeży wyspy, gdzie zostaje odnaleziony przez Yoshiego oraz jego przyjaciół. Księga, przedstawiająca się jako Pan E, szybko wprowadza Yoshiego, a przez to graczy, w niezwykłą podróż.

Wyposażony w specjalną lupę od pana E, Yoshi wyrusza na poszukiwanie nieznanych stworzeń rozsianych po całej wyspie. Każde odkrycie przenosi go do wnętrza księgi, do kolejnych krain będących żywymi opowieściami zapisanymi na jej stronach. Jednego momentu przemierza barwne, spokojne łąki, by chwilę później znaleźć się w magicznych lasach pełnych sekretów i zagrożeń.

Z czasem można zauważyć, że kolejne lokacje nie są jedynie przypadkowymi etapami gry, lecz fragmentami większej historii zapisanej w księdze. Zadaniem Yoshiego jest odnalezienie informacji zagubionych z księgi i przywrócenie porządku, który został zaburzony.

Mimo że historia na początku sprawia wrażenie nieskomplikowanej, tak nie odbiera jej to możliwości do zaangażowania, szczególnie jeśli nie oczekiwało się czegoś więcej po uroczej grze do odprężenia się.

Znajome fundamenty, nowe pomysły

Trudno mówić o tej odsłonie bez odniesienia do wcześniejszych przygód Yoshiego, bo Yoshi and the Mysterious Book wyraźnie czerpie z dorobku swojego protagonisty, jednocześnie próbując pójść krok dalej. Podczas gry często przywoływałam sobie skojarzenia z „Yoshi’s Island”, gdzie kluczowe były precyzja, wyczucie czasu i charakterystycznie kolorowy styl graficzny. Także tutaj obecne są lekkość i przyjazny klimat przy jednoczesnym zwracaniu uwagi na platformowe elementy.

Najbardziej widać to jednak w konstrukcji poziomów. Podobnie jak w „Yoshi’s Island”, etapy nie są jedynie drogą od punktu A do B, lecz zachęcają do eksploracji, szukania sekretów i eksperymentowania z mechanikami. Wiele fragmentów wymaga zatrzymania się i uważnej obserwacji otoczenia — tak jak podczas wypatrywania ukrytych chmurek czy idealnego momentu na rzut jajkiem.

Gra stawia też na spokojniejsze, rytmiczne tempo zamiast chaosu i pośpiechu (nawet mimo nastawienia na precyzję), dzięki czemu daje podobne poczucie komfortu oraz satysfakcji, szczególnie przy pokonywaniu trudniejszych fragmentów bez błędów.

Nie sposób nie zauważyć również inspiracji starszymi odsłonami takimi jak „Yoshi’s Woolly World” czy „Yoshi’s Crafted World”. Tam ogromną rolę odgrywała forma wizualna i pomysł na przedstawienie świata, czy to z włóczki, czy z kartonu. W „Yoshi and the Mysterious Book” działa to bardzo podobnie, tylko zamiast materiałów fizycznych mamy motyw żywej książki, który wpływa nie tylko na wygląd, ale też na mechanikę rozgrywki.

upload 6a17f83919a97
"Yoshi’s Woolly World"

Mam wrażenie, że ta część najmocniej rozwija to, co wcześniej było tylko dodatkiem. Eksploracja, interakcja z otoczeniem i eksperymentowanie z mechanikami nie są już opcjonalne, stają się kluczowe. W starszych grach często chodziło tylko o zebranie znajdziek i przejście poziomu, tutaj natomiast dużo częściej musiałam się zatrzymać i pomyśleć, jak podejść do danej sytuacji.

Dzięki temu „Yoshi and the Mysterious Book” wydaje mi się naturalnym krokiem w ewolucji serii. Zachowuje jej tożsamość, kolorowy styl, dostępność i charakterystyczny klimat, ale jednocześnie dodaje więcej głębi i swobody. Jako ktoś, kto miał styczność z poprzednimi częściami, czułam się tu jak w domu, ale jednocześnie byłam pozytywnie zaskoczona tym, jak bardzo rozgrywka potrafi się zmienić.

Więcej niż zwykła platformówka

Już sam pierwszy kontakt z grą dał mi poczucie obcowania z czymś wyjątkowym. Produkcja od początku buduje własny klimat i bardzo świadomie prowadzi gracza przez kolejne etapy opowieści, nie ograniczając się jedynie do efektownej oprawy wizualnej. Twórcy zadbali o to, aby forma i mechaniki wzajemnie się uzupełniały, dzięki czemu każda nowa lokacja czy rozdział wydają się częścią większej, konsekwentnie zaprojektowanej całości.

Ta spójność najbardziej zapadła mi w pamięć. Każdy element widoczny na ekranie sprawia wrażenie fragmentu starannie stworzonego świata — od stylistyki poziomów po sposób, w jaki zmieniają się zasady rozgrywki między kolejnymi rozdziałami. Nie jest to wyłącznie estetyczny zabieg, ale fundament realnie kształtujący charakter gry i wpływający na odbiór całej przygody.

Jak wspomniałam wcześniej rozgrywka zdecydowanie nie kończy się tylko na dotarciu z punktu A do punktu B. W „Yoshi and the Mysterous Book” nie mamy jasno postawionego celu oprócz tego fabularnego, sami go kreujemy. Trafiamy do konkretnych siedlisk stworzeń i sami zaczynamy odkrywać, co właściwie można w nich zrobić.

Każda lokacja zachęca do eksperymentowania: przyglądamy się otoczeniu, sprawdzamy możliwości napotkanych istot i testujemy różne podejścia, żeby odkryć ukryte interakcje oraz sekrety. Zamiast prowadzenia za rękę, gra stawia na ciekawość gracza i jego spostrzegawczość. Można powiedzieć, że nie mówi wprost „idź tam”, tylko raczej puszcza oko i sprawdza, czy sami domyślimy się, co w danym miejscu da się zrobić.

Dzięki temu gameplay pozostaje bardzo zróżnicowany. Każda część wprowadza własne reguły lub modyfikuje te już znane. Raz liczy się precyzja i refleks podczas typowych dla Yoshiego flutter jumpów (charakterystyczny skok Yoshiego w powietrzu, który jest użyty w celu wydłużenia zasięgu normalnego skoku i uratowania przed wpadnięciem w otchłań bez dna), innym razem gra zachęca do eksperymentowania jak zjadanie napotkanych stworzeń czy kreatywnego wykorzystywania zdolności napotkanych postaci. Rozgrywka stale się zmienia i nie pozwala popaść w rutynę, a kolejne etapy potrafią zaskakiwać nowymi pomysłami.

Najbardziej wciągnęła mnie jednak interakcja z napotykanymi stworzeniami. Każda istota, nazywana przez pana E lub swoją wymyśloną nazwą, posiada własne zdolności, a sposób ich wykorzystania zależy już od gracza. Dobrym przykładem może być Glubbit, który tworzy bańki, za pomocą których może przemieszczać się Yoshi. Czasami istoty te pomagają rozwiązać zagadkę, innym razem całkowicie zmieniają sposób przechodzenia danego fragmentu poziomu.

Bańki Glubbita po kontakcie z błotem spadają w dół, bez możliwości pięcia się wyżej i to od nas zależy jak wykorzystamy czy przekształcimy tę zdolność. Dzięki temu gameplay jest dynamiczny i angażujący, zdecydowanie bardziej niż w wielu klasycznych platformówkach, ponieważ opiera się nie tylko na zręczności, ale również na pomysłowości i chęci odkrywania nowych możliwości.

Ciekawym dodatkiem okazał się także system „badania” i katalogowania odkryć. Polega on na zbieraniu informacji o napotkanych stworzeniach, miejscach oraz różnych elementach świata i zapisywaniu ich w księdze. Im dokładniej eksplorowałam otoczenie i wchodziłam w interakcje z obiektami, tym więcej wpisów mogłam odblokować. Uzupełnianie kolejnych stron dziennika dawało sporą satysfakcję i motywowało do sprawdzania każdego zakamarka mapy.

Za wszystkie dokonane odkrycia otrzymujemy gwiazdki, które pełnią funkcję klucza do odblokowywania kolejnych rozdziałów encyklopedii Pana E. Cała rozgrywka to 6 lokacji, po których następuje true ending. Pozostała część rozgrywki to natomiast odkrycie bonusów. Po zrealizowaniu głównego celu w danym siedlisku Yoshi opuszcza krainę, a zdobyta wiedza zostaje zapisana w księdze. Każda poznana cecha napotkanych stworzeń trafia na odpowiednie strony, sprawiając, że encyklopedia stopniowo wypełnia się coraz większą ilością informacji i zaczyna żyć własnym rytmem.

Większe odkrycia nagradzane są trzema gwiazdkami i zazwyczaj oznaczają zakończenie danego etapu, jednak gra nie kończy zachęcać do eksploracji. Jeśli zostaniemy w lokacji dłużej, często okazuje się, że wciąż można znaleźć dodatkowe sekrety i drobne interakcje, które jeszcze bardziej wzbogacają zabawę.

Gra nie zostawia jednak gracza całkowicie bez wsparcia, jeśli ten utknie w miejscu. Zbierane podczas rozgrywki monety można wymieniać na wskazówki dotyczące brakujących odkryć. Na początku podpowiedź ujawnia jedynie zarys poszukiwanego elementu, ale wraz z wydawaniem monet otrzymujemy coraz bardziej szczegółowe informacje.

To sprytne rozwiązanie, które nie odbiera satysfakcji z samodzielnego kombinowania, a jednocześnie stanowi pomoc dla osób, które nie chcą bez końca krążyć po niewielkich lokacjach w poszukiwaniu ostatnich brakujących elementów. Dzięki temu „Yoshi and the Mysterious Book” pozostaje przystępne, ale nadal zachęca do uważnej i spokojnej eksploracji.

Nie oznacza to jednak, że gra jest pozbawiona wad. Z czasem coraz bardziej odczuwalna staje się powtarzalność niektórych mechanik. Choć początkowo interakcje ze stworzeniami wydają się świeże i pomysłowe, później zaczynają opierać się na podobnych schematach, przez co efekt odkrywania stopniowo słabnie. Jest to o tyle zauważalne, że eksperymentowanie stanowi jeden z najważniejszych elementów rozgrywki i początkowo daje naprawdę dużo satysfakcji, szkoda zatem, że później się “wypala”.

Momentami miałam również wrażenie, że gra zbyt mocno spowalnia tempo. W sytuacjach, gdy droga naprzód nie jest wystarczająco jasna, powtarzanie tych samych sekwencji potrafi bardziej męczyć niż dawać poczucie osiągnięcia. Sama idea swobodnego eksperymentowania działa bardzo dobrze, ale miejscami zaczyna być odrobinę zbyt schematyczna i przez to traci część swojej świeżości.

Podobnie choć sama rozgrywka jest dość intuicyjna i nie zasypuje gracza ogromną ilością tekstu, polskie napisy byłyby dużym ułatwieniem, szczególnie dla młodszych odbiorców lub osób, które po prostu wolą grać w ojczystym języku.

Szkoda również, że twórcy nie zdecydowali się na dodanie trybu kooperacji. Spokojne tempo rozgrywki, eksploracja poziomów i lekka atmosfera aż proszą się o możliwość wspólnej zabawy z drugą osobą — zwłaszcza że wcześniejsze odsłony serii pokazywały już, jak dobrze Yoshi sprawdza się w lokalnym multiplayerze. Przechodzenie plansz razem mogłoby jeszcze bardziej podkreślić ten komfortowy, „kanapowy” klimat, który idealnie pasuje do tego typu platformówki.

upload 6a17fc7f365e0
Poprzednia część serii — Yoshi's Crafted World

Ostatecznie mamy więc do czynienia z produkcją pełną interesujących i kreatywnych pomysłów, która wyraźnie pobudza wyobraźnię oraz zachęca do nieszablonowego myślenia. Nie wszystkie mechaniki zostały jednak rozwinięte na tyle, by utrzymać równy poziom zaangażowania przez cały czas trwania gry. Mimo to całość zapewnia unikalne wrażenia i pokazuje, że platformówka może oferować znacznie więcej niż jedynie zręcznościowe wyzwania.

Małe dzieło sztuki

Jednym z największych atutów gry, który od razu przykuł moją uwagę, jest jej styl wizualny. Cały świat wygląda jak ręcznie ilustrowana książka dla dzieci, pełna pastelowych kolorów, miękkich kształtów i animacji, które momentami przypominają papierowe wycinanki ożywione na ekranie. Każdy poziom sprawia wrażenie, jakby został narysowany kredkami lub farbami, co nadaje całości bardzo ciepły, wręcz baśniowy charakter.

Podczas grania często zatrzymywałam się tylko po to, żeby przyjrzeć się detalom tła czy sposobowi, w jaki poszczególne elementy „książki” ożywają w trakcie rozgrywki. Widać, że twórcy postawili na spójność stylu, dzięki czemu wszystko pasuje do motywu żywej opowieści i nic nie wydaje się przypadkowe.Przez to też każdy rozdział ma swój własny klimat, ale jednocześnie całość nadal pozostaje częścią jednego, konsekwentnie zaprojektowanego świata.

Równie mocno wyróżnia się oprawa dźwiękowa. Muzyka jest spokojna, melodyjna i dobrze dopasowana do tempa gry. Nie próbuje dominować nad rozgrywką, tylko subtelnie ją uzupełnia, budując atmosferę baśniowej przygody. W momentach eksploracji działa wręcz uspokajająco, a w bardziej dynamicznych fragmentach delikatnie podbija emocje, nie tracąc przy tym swojego lekkiego, charakterystycznego stylu.

Całość sprawia, że gra jest wyjątkowo spójna. Wszystko współgra ze sobą tak, że naprawdę można poczuć się, jak w środku ożywionej książki.

Książka, do której chce się wracać

Po zakończeniu gry zostałam z bardzo pozytywnymi odczuciami. „Yoshi and the Mysterious Book” nie jest może rewolucją dla całego gatunku platformówek, ale zdecydowanie ma w sobie coś, co sprawia, że trudno się od niej oderwać. To jedna z tych produkcji, które stawiają przede wszystkim na przyjemność z odkrywania świata, spokojne tempo i zwykłą radość z grania.

Za udostępnienie gry do recenzji dziękujemy firmie Nintendo.

Podsumowanie

Gra
  • Oryginalny motyw książki
  • Piękna, unikalna oprawa graficzna
  • Kreatywne podejście do rozgrywki
  • Duża różnorodność poziomów
  • System eksploracji i katalogowania odkryć
  • Przystępność gry zarówno dla młodszych jak i starszych
Nie gra
  • Stosunkowo niski poziom trudności (dla zaawansowanych graczy)
  • Brak większych innowacji poza główną mechaniką
  • Powtarzalność pewnych schematów rozgrywki
  • Tempo gry bywa nierówne
  • System interakcji ze stworzeniami mógłby być jeszcze bardziej rozbudowany
  • Brak polskiego języka oraz trybu kooperacji
Artyzm
003 canvas
rate5 5
Dźwięk
002 spotlight
rate5 5
Gameplay
004 joystick
rate4 5
Fabuła
001 director chair
rate3 5
Werdykt: 4/5
„Solidny szpil”
go-stargo-stargo-stargo-stargo-star
go-stargo-stargo-stargo-stargo-star

Kolejny dowód na to, że Nintendo doskonale rozumie, jak tworzyć gry, które po prostu sprawiają radość.


Platformy:
Czas czytania: 9 minut czytania

Awatar autora — Weronika 'Weronika' Nowak

Weronika "Weronika" Nowak

Wszystkie artykuły →

Artykułów 9
Niedawno pisaliśmy też o...

Ace Combat 8 Wings of Theve z datą premiery! Dodatkowo,…

arrow-right
arrow-left

ILL z datą premiery i nowym zwiastunem. Gra wygląda niesamowicie

Komentarze

Na razie nie ma żadnych komentarzy. Twój może być pierwszy! ☺️

Dodaj nowy komentarz:
...
Twój nick:
Twój komentarz:
zaloguj się